Iris germanica Joyful Skies - Baardiris
Iris germanica Joyful Skies - Baardiris
Iris germanica Joyful Skies
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris germanica 'Joyful Skies' is een krachtige, rijkbloeiende en gezonde variëteit van de hoge baardiris, met prachtig gevormde, licht gegolfde bloemen. De kleur is een licht delphiniumblauw, dat in het midden van de sepalen, rond de crèmekleurige baarden, witter wordt. De plant vormt snel mooie pollen die in het voorjaar, gedurende enkele weken, zullen bloeien in borders en rotstuinen.
De Iris 'Joyful Skies' is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze. Hij behoort tot de irissenfamilie (Iridaceae). Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen worden gekweekt, met een omstreden herkomst die draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we zeker weten is dat de Baardiris Europese wortels heeft. 'Joyful Skies' is een hoge variëteit die in bloei een hoogte van 90 cm bereikt, met een stevige bloemstengel per wortelstok, die talrijke bloemknoppen draagt. De pol breidt zich snel uit, zonder theoretische limiet; na verloop van tijd worden de wortelstokken in het centrum kaal ten gunste van de buitenste. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, blauwgroen van kleur en sterk generfd. In april verschijnen de bloemstengels die in mei, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, brede bloemen van 12-14 cm zullen geven. Deze bloeien van de top naar de lagere vertakkingen. Het pastelblauwe kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de textuur van de zijdezachte en iriserende bloembladen en sepalen.
Kwekersrecht Schreiner, 2005.
Prijzen: Honorable Mention in 2008.
Om irissen te begeleiden, kiest u planten voor de combinatie op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), een niet-verstikkende groeiwijze voor hun wortelstokken (lage planten of luchtig loof) en hun complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven aan de irissen en de border na de bloei de hele zomer aantrekkelijk houden. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ook ooievaarsbekken, saliesoorten en Libertia gaan heel goed samen met irissen. Taluds kunnen worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, krachtige variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig onderhoud vragen.
Ook de moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of een border irissen, want dit is ook de perfecte plek voor de teelt van snijbloemen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Joyful Skies
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Baardiris - Iris germanica
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heeft u een zonnige, beschutte, warme en 's zomers vrij droge standplaats?
Dat is de ideale plek voor het planten van hoge irissen! In de schaduw groeien ze wel, maar bloeien ze niet. Ze zijn in alle regio's van Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze aan de droge kant is. Iris germanica vraagt om kalkhoudende grond: verbeter uw bodem met kalk als uw grond zuur is. Te natte grond bevordert wortelstokrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om te groeien voordat ze gerooid worden, en om nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop geplant worden voor het beste resultaat. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Plant ze met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de hoge soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een monochrome beplanting worden de wortelstokken in een ruitpatroon geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en zorg voor voldoende afstand tot andere variëteiten zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting
Graaf een ruim en diep plantgat. Maak hierin een brede, kegelvormige hoop aarde waarop u de wortelstok legt en de wortels uitspreidt. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft uitsteken. Plant hem niet in een kuiltje (risico op rot), houd er dus rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs op een licht verhoogd heuveltje van een paar centimeter geplaatst. Om de aarde goed rond de wortels te laten aansluiten, drukt u de grond licht aan en geeft u direct na het planten ruim water. Geef indien nodig 2-3 keer water tot de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de bodem onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, en zorg ervoor dat u de wortelstokken of wortels niet beschadigt. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (roodachtig omrande vlekken door heterosporie), verbrand ze dan. Knip uitgebloeide bloemen af.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).