Iris germanica Hysteria - Iris des Jardins
Iris germanica Hysteria - Iris des Jardins
Iris germanica Hysteria- Baardiris
Iris germanica Hysteria
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris germanica 'Hysteria' is een baardiris met een sterke persoonlijkheid. De grote, sterk gegolfde bloemen tonen kroonbladen van zuiver wit die rusten op witte, paars tot lavendel geaderde kelkbladen met gouden accenten bij de schouders. Prachtige mandarijnkleurige baarden geven de bloem haar grillige karakter. Dit ras verspreidt ook een zoete, aangename geur. Plant de wortelstokken op een zonnige plek op een talud of in een bloemenborder.
De Iris 'Hysteria' is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze in het voorjaar. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. We houden vast dat de Baardiris Europese wortels heeft.
De Iris 'Hysteria' bereikt een hoogte van 90 cm tijdens de bloei, met 8 tot 10 bloemknoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Hij heeft een sierlijke, opgaande groeiwijze en vormt een dichte pol. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, blauwgroen van kleur en sterk generfd. Het verdwijnt in de winter en vormt zich opnieuw in het voorjaar. In april verschijnen de bloemstengels, die in mei-juni bloemen geven die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Ze bestaan uit 3 opstaande kroonbladen, 3 afhangende kelkbladen met harige baarden aan de basis, en 3 vaak decoratieve, bloembladachtige stijlen die de baarden bekronen. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de textuur van de kroon- en kelkbladen, die hier vrij dik en glanzend is. De geur van de bloemen is licht zoet.
Obtentie Blyth 2008.
Om irissen te begeleiden, kiest u begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem,...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's bijvoorbeeld geven weinig schaduw aan irissen en houden de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes en nigella stellen, net als de iris, tevreden met een droge, arme bodem. Ooievaarsbekken (Geranium sanguineum), salie en Libertia zijn ook uitstekende metgezellen voor irissen. Struikrozen zijn eveneens goede partners. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude rassen die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere rassen, bijvoorbeeld intermediaire irissen die minder risico lopen om om te waaien dan de hoge rassen.
De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders irissen, want het is ook het domein van snijbloemen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Hysteria
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Baardiris - Iris germanica
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heb je een zonnige, warme en in de zomer vrij droge standplaats?
Dat is de ideale plek voor het planten van irissen! In de schaduw groeien ze wel, maar bloeien ze niet. Ze zijn in Nederland in alle regio's te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is. Te vochtige grond bevordert het rotten van de wortelstok. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om te groeien voordat ze gerooid worden, en om nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop geplant worden voor het beste resultaat. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Plant ze met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een eenkleurige beplanting worden de wortelstokken in een ruitpatroon geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een ster te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en zorg voor voldoende afstand tot andere variëteiten zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting
Graaf een ruim en diep plantgat. Maak hierin een kegelvormig hoopje aarde waarop je de wortelstok legt met de wortels uitgespreid. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft. Je moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot), houd er dus rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond laat je de wortelstok zelfs iets verhoogd op een licht heuveltje van een paar centimeter. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, druk je de grond licht aan en geef je direct na het planten ruim water. Geef indien nodig 2-3 keer water tot de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, waarbij je zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (bruinrode vlekken door bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Knip uitgebloeide bloemen weg.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).