Iris germanica Galopade - Baardiris

De Iris germanica 'Galopade' is een waardige afstammeling van de Grote Iris Jacques Coeur, waar hij qua kleur vrij dichtbij komt. Maar hij bloeit nog rijker, is iets vroeger in het seizoen en blijft lager, waardoor hij minder gevoelig is voor wind en regen. Zijn grote, tweekleurige bloemen, subtiel gegolfd, zijn zowel stralend als contrastrijk, in zachtgeel en amethistpaars. Een mooie oranje baard maakt het plaatje compleet. Deze variëteit vormt snel een rijkbloeiende pol.

De Iris 'Galopade' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar uitgroeit tot sierlijk opgaande pollen; het blad verdwijnt in de winter. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, met een omstreden herkomst die draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat de Baardiris Europese wortels heeft. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Minimaal 6 uur zon per dag is over het algemeen vereist.

'Galopade' bereikt een hoogte van 85 cm in bloei, met gemiddeld 8 tot 9 bloemknoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een blauwgroene tint, doorlopen door parallelle nerven. In april verschijnen de bloemstengels die eind mei of begin juni prachtige, tweekleurige bloemen zullen geven. Deze bloeien van de top naar de lagere vertakkingen. Ze bestaan uit 3 zachtgele kroonbladen aan de basis, bijna wit aan de rand, boven 3 bijna horizontale, licht gegolfde kelkbladen in een warmer geel, breed omzoomd met amethistpaars dat naar het midden toe vervaagt. De baarden zijn oranje aan de basis en goudgeel aan de top. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de bloemdelen.

Veredeling Cayeux, 2018.

Om irissen te begeleiden, kies je planten om mee te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig blad, weinig concurrerende planten) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan irissen en houden de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes en juffertje-in-het-groen stellen, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Ooievaarsbekken, salie en Libertia zijn ook uitstekende metgezellen voor irissen. Taluds, voeten van kleine bomen met een luchtige kruin en randen van verhoogde borders worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, onderhoudsarme variëteiten die jarenlang op hun plek kunnen blijven. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kun je modernere variëteiten kiezen, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan hoge soorten om door wind en regen letterlijk omver te worden geblazen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders irissen, want het is ook de perfecte plek voor de teelt van snijbloemen.