Iris germanica Flaming Dragon - Baardiris

De Iris germanica 'Flaming Dragon' kom je nog wel eens tegen in oude tuinen, waar zijn krachtige pollen bekroond met gele en paarse bloemen de aandacht trekken. Zijn bloemen van bescheiden formaat, met sobere lijnen, sierlijk en licht, staan ver af van de enorme, uitbundige bloemen van moderne variëteiten. Deze cultivar heeft alle kenmerken van diploïde irissen: het is een niet al te hoge plant, rijkbloeiend en zonder veel eisen.

De Iris 'Flaming Dragon' is een rhizomateuze vaste plant die zich vanaf het voorjaar ontwikkelt tot sierlijk opgaande pollen, waarbij het blad in de winter verdwijnt. Hij behoort tot de familie van de Iridaceae. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden is dat de Tuinirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Minimaal 6 uur zon per dag is over het algemeen vereist. Let op: er bestaat een andere variëteit genaamd Flaming Dragon, met oranje bloemen, verkregen rond 1965 door Orville Fay.

'Flaming Dragon' bereikt ongeveer 60 cm hoogte tijdens de bloei, en zou tegenwoordig eerder worden ingedeeld bij de borderirissen. Zijn bloemstengels zijn fijn, weinig vertakt en dragen in het bovenste deel een aantal langwerpige, spitse bloemknoppen in de vorm van een speerpunt. Deze korte stengels zijn minder gevoelig voor wind en regen. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het overvloedige blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, in een wat blauwgroene kleur, met parallelle nerven. De bloemen, ongeveer 6,5 cm hoog, ontluiven van de top naar de lagere vertakkingen. De opstaande bloemblaadjes zijn lichtgeel van kleur, en staan bovenop vrij smalle kelkbladen met paarse adering op een witte achtergrond, met een fijne gele rand. De baard is geel. Middentijdse bloei, in mei.

Om irissen te begeleiden, kies je de bijbehorende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven aan de irissen en het uitgebloeide irisperk de hele zomer een aantrekkelijk aanzien houden. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen net als de iris tevreden met een droge bodem in de zomer. Ooievaarsbekken, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude diploïde variëteiten die op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kun je kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld intermediair irissen die minder risico lopen dan de hoge soorten om letterlijk platgewaaid te worden door wind en regen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders met irissen, want het is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.