Iris germanica Edith Wolford - Baardiris

De Iris germanica 'Edith Wolford', ook wel baardiris genoemd, biedt in mei-juni grote, golvende bloemen met kanariegele bloemblaadjes en blauw-paarse kelkbladen. De baard is paars met een oranje punt. Deze variëteit zal u betoveren door het perfecte kleurcontrast en de harmonieuze kleurencombinatie. De groei is krachtig en hij vormt snel mooie pollen. Ideaal in een border, als randbeplanting of op taluds.

De Iris 'Edith Wolford' is een bladverliezende, rhizoomvormende vaste plant met een opgaande, pollen vormende groeiwijze vanaf het voorjaar. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we zeker weten is dat Baardirissen Europese herkomst hebben. 'Edith Wolford' bereikt een bloeihoogte van 90 cm en de pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden kaal worden ten gunste van de buitenste rhizomen. De Iris 'Edith Wolford' heeft een elegante, opgaande groeiwijze in een dichte pol. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, blauwgroen van kleur en sterk generfd. In april verschijnen de bloemstengels die in mei bloemen zullen geven, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Bloemblaadjes kanariegeel, kelkbladen blauw-paars die naar het midden toe intenser worden. De gehele bloem is gegolfd. Uitstekende vertakking, presentatie, bloeirijkheid en groeikracht. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de textuur van de bloemblaadjes en kelkbladen. Op te merken valt dat de bloemen ook goed geuren.

Heeft u een zonnige, warme en 's zomers vrij droge standplaats?
Dat is de ideale plek voor het planten van irissen! In de schaduw blijven ze in leven maar zullen ze niet bloeien. Ze zijn in heel Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Een goed doorlatende bodem is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is. Een te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om groot genoeg te worden voor het rooien en vervolgens nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop worden geplant voor het beste resultaat. Houd er rekening mee dat u irissen ongeveer elke 4 jaar moet verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Ze worden geplant met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een eenkleurige beplanting worden de wortelstokken in een driehoeksverband geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de gehele irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en ze goed van andere variëteiten te scheiden zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.

Planting

Graaf een ruim en diep plantgat. Maak hierin een kegelvormig hoopje aarde waarop u de wortelstok legt en de wortels uitspreidt. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft uitsteken. Plant hem niet in een kuiltje (risico op rot), houd er ook rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzinken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs verhoogd op een licht heuveltje van enkele centimeters geplaatst. Om de aarde goed rond de wortels te laten aansluiten, drukt u de grond licht aan en geeft u direct na het planten ruim water. Geef indien nodig nog 2-3 keer water tot de plant is aangeslagen.

Entretien:

Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig te schoffelen, waarbij u zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (roodachtig omrande vlekken van bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Snijd uitgebloeide bloemen af.

Om irissen te begeleiden, kiest u planten om mee te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht loof) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gauras geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan irissen en houden de uitgebloeide irisborder de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes zijn, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ooievaarsbekken, salies en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van steunmuurtjes worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen om om te waaien dan de hoge soorten.

Aan de voet van een muur biedt de relatieve beschutting tegen de wind de mogelijkheid om hoge irissen te gebruiken. U kunt ze natuurlijk ook op de voorgrond planten van lagere en vroegbloeiende variëteiten.

Border langs een pad: het hele assortiment kan worden gebruikt, van de vroege dwergsoorten van minder dan 40 cm, tot de hoge irissen van meer dan 75 cm die in mei bloeien, via de middelhoge soorten (in grootte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, middelgroot maar bloeiend met de hoge soorten. Zeer blootgesteld aan de wind, lopen hoge irissen het risico om om te waaien als ze niet worden gesteund.

Rand van een border: het domein van de borderirissen... maar ook van de dwergirissen, afhankelijk van de omstandigheden.

Gemengde border: het hele scala aan maten kan worden gebruikt, te kiezen afhankelijk van de plaats (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.

Irisborder, de iristentuin: het paradijs voor de irisliefhebber waar de keuze en rangschikking van variëteiten (vorm, kleur, geur...) de smaak van ieder weerspiegelt. Het gebruik van het hele assortiment baardirissen zorgt in het voorjaar voor tweeëneenhalve maand bloei. De keuze voor zogenaamde doorbloeiende irissen biedt enkele extra bloemen in de late zomer of het najaar.

De moestuin kan worden opgevrolijkt met enkele pollen of randen van irissen, want het is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.