Iris germanica Dame Blanche - Baardiris wit
Iris germanica Dame Blanche - Baardiris wit
Iris germanica Dame Blanche
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris germanica 'Dame Blanche' is een historische baardiris uit 1937, die moeilijk te vinden is in de handel. Dit ras bezit de kracht en de wilde charme van de oude irissoorten die zonder veel zorg in oude tuinen groeien: zeer productief en zonder specifieke eisen. Hij produceert heel veel kleine, witte en luchtige bloemen, een beetje warrig, opgefleurd door een witte baard met een goudengele punt. Zijn vroege en langdurige bloei geeft het startschot voor het grote irisspektakel in de voorjaarsborders!
De Iris 'Dame Blanche' is een vaste plant met een wortelstok die vanaf het voorjaar sierlijke, opgaande pollen vormt; het blad verdwijnt in de winter. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, met een omstreden herkomst die draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat baardirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Minimaal 6 uur zon per dag is meestal vereist.
'Dame Blanche' bereikt een bloeihoogte van 80 cm. Het is een stevig ras dat beter bestand is tegen wind en regen. Elke stengel draagt meer dan 8 bloemknoppen. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden plaatsmaken voor die aan de buitenkant. Het blad bestaat uit lange, brede zwaardvormige bladeren met een enigszins blauwgroene tint en parallelle nerven. In april verschijnen de bloemstengels, die begin mei (of zelfs eind april, afhankelijk van het klimaat) kleine, eenvoudig gevormde bloemen geven. Deze bloeien van de top naar de lagere vertakkingen. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij baardirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de opstaande bloemblaadjes en de hangende sepalen. Aan de basis van de witte sepalen zijn enkele purperachtige aderen zichtbaar.
Veredeling Ferdinand Cayeux, 1937
Om irissen te begeleiden, kies je planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan de irissen en houden de border de hele zomer aantrekkelijk als de irissen zijn uitgebloeid. Slaapmutsjes zijn, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Ooievaarsbekken, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van terrassen worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude diploïde rassen die permanent kunnen blijven staan en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kun je kiezen voor modernere rassen, bijvoorbeeld intermediaire irissen, die minder risico lopen dan de hoge rassen om door wind en regen letterlijk omver te worden geblazen.
Aan de voet van een muur biedt de relatieve beschutting tegen de wind de mogelijkheid om hoge irissen te gebruiken. Je kunt natuurlijk ook lagere en vroegbloeiende rassen op de voorgrond planten.
Border langs een pad: het rijk van de vroege dwergirissen van minder dan 40 cm, tot de intermediaire irissen (in hoogte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde hoogte maar bloeiend tegelijk met de hoge rassen.
Rand van een border: het domein van de borderirissen, maar ook van de dwergirissen, afhankelijk van de omstandigheden.
Mixed-border: het hele scala aan hoogtes kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de plaats (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.
Een irissenborder, de irisaria: het paradijs voor de irisliefhebber, waar de keuze van rassen (vorm, kleur, geur...) de smaak van iedereen weerspiegelt. Het gebruik van het hele assortiment baardirissen zorgt in het voorjaar voor tweeëneenhalve maand bloemen. De keuze voor zogenaamde remontante irissen biedt enkele extra bloemen in de late zomer of het najaar, afhankelijk van het klimaat.
De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of randen irissen, omdat dit ook de klassieke plek is voor het kweken van snijbloemen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris germanica Dame Blanche - Baardiris wit in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Dame Blanche
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Baardiris - Iris germanica
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heb je een zonnige, beschutte, warme en 's zomers vrij droge standplaats?
Dat is de ideale plek voor het planten van hoge irissen! In de schaduw groeien ze wel, maar bloeien ze niet. Ze zijn in Nederland in alle regio's te kweken. Winterhard, ze hebben geen winterbescherming nodig. Een goed doorlatende grond is perfect, zelfs als deze vrij droog is. Iris germanica vraagt om een kalkhoudende bodem: verbeter je grond met kalk als je grond zuur is. Een te vochtige grond bevordert wortelstokrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan tijd om voldoende te groeien voordat ze worden gerooid, en vervolgens nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop worden geplant, voor het beste resultaat. Houd er rekening mee dat je irissen ongeveer elke 4 jaar moet verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Ze worden geplant met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de hoge soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een monochrome beplanting worden de wortelstokken in een ruitpatroon geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en ze goed van andere variëteiten te scheiden zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting
Graaf een gat dat breed en diep genoeg is. Maak hierin een brede, kegelvormige hoop aarde waarop je de wortelstok legt met de wortels uitgespreid. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft uitsteken. Je moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot), houd er dus rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs verhoogd op een licht heuveltje van een paar centimeter gelegd. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, wordt de grond licht aangedrukt en direct na het planten ruim besproeid. Besproei indien nodig 2-3 keer totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig te schoffelen, en zorg ervoor dat je de wortelstokken of wortels niet beschadigt. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (vlekken met roodachtige randen van bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Knip uitgebloeide bloemen af.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).