Iris germanica Ciutadella - Baardiris

De Iris germanica 'Ciutadella' is een recente variëteit van de Grote Tuiniris, met een contrasterend en sterk gegolfd kleed. De bloemblaadjes zijn wit met een vleugje lila, wat perfect combineert met de donkere, granaatrode kelkbladen die zijn afgezet met een bleekroze rand en enkele strepen naar het midden toe. De baardjes zijn bronskleurig en onopvallend. In de tuin vormt deze plant in het voorjaar grote, rijkbloeiende pollen, midden in het irisseizoen.

De Iris 'Ciutadella' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar sierlijk opgaande pollen vormt; het blad verdwijnt in de winter. Hij behoort tot de irissenfamilie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat de Tuinirissen Europese wortels hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Over het algemeen is minimaal zes uur zon per dag vereist.

'Ciutadella', afkomstig van 'Urban Cowgirl', bereikt in bloei een hoogte van 85 cm, met 2 tot 3 bloemstengels per wortelstok en 8 tot 9 bloemknoppen aan elke stengel. Het pollen zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden kaal worden ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een blauwgroene tint, dooraderd met parallelle nerven. In april verschijnen de bloemstengels die in mei tweekleurige bloemen zullen geven, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Ze bestaan uit 3 opstaande, gegolfde bloemblaadjes in wit-lila, boven 3 brede kelkbladen in granaatrood paars, waarvan de randen ruim gegolfd zijn. De baardjes zijn bronskleurig. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Tuinirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de bloemdelen.

Veredeling Cayeux (Frankrijk), 2024.

Om irissen te begeleiden, kiest u planten die vergelijkbare eisen stellen aan grond en standplaats. Kies voor soorten met een lage groei of licht blad, die het nodige licht voor de irissen niet belemmeren en niet te concurrentieel zijn, terwijl ze een afwijkende of gelijktijdige bloei bieden. Gaura's houden bijvoorbeeld de hele zomer de visuele aantrekkingskracht vast en verbergen het blad van de Iris na de bloei. Slaapmutsjes en nigelles, die droge grond verdragen, passen goed bij de behoeften van irissen. Ooievaarsbekken, salie en Libertia zijn ook goede metgezellen die de bloeiperiode verlengen. Aan de voet van een muur biedt de relatieve beschutting tegen wind de mogelijkheid om hoge irissen te gebruiken. Als u bang bent voor wisselvallig weer, geeft u de voorkeur aan middelhoge irisvariëteiten, die beter bestand zijn tegen wind en regen. Taluds, voeten van kleine bomen met een lichte kruin en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, weinig eisende variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders met irissen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.