Iris germanica Buffy - Baardiris

De Iris germanica 'Buffy' is een vrij oude variëteit van de hoge baardiris die nog steeds weet te betoveren met zijn grote, ronde bloemen, fijn gekrulde bloemblaadjes en zijn aquarelachtige, crèmeroze kleur die wordt opgewarmd door licht beige. In de loop der jaren vormt hij grote pollen die in het voorjaar bloeien, eerder tegen het einde van het irisseizoen aan.

De Iris 'Buffy' is een rhizomateuze vaste plant die opgaande pollen vormt. Het blad is bladverliezend; het verdwijnt in het najaar en komt in het voorjaar weer terug. Deze plant behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen worden gekweekt, waarvan de omstreden herkomst te maken heeft met het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat de Baardirissen Europese wortels hebben.

De Iris 'Buffy' is een statige variëteit die in bloei een hoogte van 90-95 cm bereikt. Elke wortelstok produceert een vertakte bloemstengel die meerdere bloemknoppen draagt. De pol zal zich zeer snel uitbreiden, zonder theoretische limiet na verloop van tijd, waarbij de wortelstokken in het midden plaatsmaken voor de buitenste. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren met een blauwgroene kleur en duidelijke nerven. In april-mei verschijnen de bloemstengels die in mei en juni, van het midden tot het einde van het seizoen van de hoge irissen, bloemen geven die zich van de top naar de lagere vertakkingen openen. De bloem, vol nuances, heeft opstaande bloemblaadjes in een crèmekleur die is gewassen met een bleek oosters roze en hangende, ivoorkleurig roze kelkbladen met een rand van licht oranjegeel beige. De baarden zijn wit, aan de basis licht geeloranje getint. Het delicate kleurenspel van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de zijdeachtige en iriserende textuur van de bloemdelen.

Introductie Brown 1968 - Onderscheidingen: Eervolle Vermelding: 1970; Award of Merit: 1972

Om de irissen te begeleiden, kiest u begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's bijvoorbeeld weinig schaduw geven aan de irissen en houden ze het uitgebloeide irisperk de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes stellen, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Ooievaarsbekken, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan de hoge soorten om door wind en regen letterlijk omver te worden geblazen.

Aan de voet van een zeer zonnige muur, waar beschutting tegen de wind is, kunnen de hoge irissen worden gebruikt. U kunt ze op de achtergrond planten van lagere en vroegbloeiende variëteiten. De moestuin kan ook enkele pollen irissen herbergen, want dat is ook de plek voor de teelt van snijbloemen.