Iris germanica Australian Rose - Baardiris roze

De Iris germanica 'Australian Rose' is een bijzondere Grote Tuiniris, zowel door zijn geel met roze getinte kleur als door zijn opvallend ontwikkelde en decoratieve baardharen, die 'spoorvormig' zijn. De vorm van de bloemdelen, allemaal gegolfd, en hun dikke, iriserende substantie maken van dit ras een eersteklas creatie die een sensatie zal zijn in de borders. Zeer laatbloeiend en aangenaam geurend sluit deze 'Australische roos' met haar kleuren van de dageraad het irisseizoen prachtig af.

De Iris 'Australian Rose' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar sierlijk opgaande pollen vormt; het blad verdwijnt in de winter. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn ontwikkeld, waarbij de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden is dat de Tuinirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Minimaal 6 uur zon per dag is over het algemeen vereist.

'Australian Rose' bereikt een hoogte van ongeveer 85 cm in bloei, met meerdere bloemknoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het loof bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren in een wat blauwgroen groen, met parallelle nerven. In mei verschijnen bloemstengels die in juni grote, sterk aan de randen gegolfde bloemen zullen geven, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Ze bestaan uit 3 opstaande kroonbladen, in een bleekgeel met roze adering en zweem, boven 3 bijna horizontale kelkbladen in een zacht, warm geel, geaderd met garnalenroze en meer koperkleurig bij de schouders en de randen. De baardharen, lang en dik, zijn oranje van kleur en worden verlengd door een geel spoor. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Tuinirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de bloemdelen.

Kwekersrecht Sutton, 2009.

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbeplanting op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig loof, weinig concurrerende planten) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's bijvoorbeeld geven weinig schaduw aan de irissen en houden het uitgebloeide irisborder de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes en juffertje-in-het-groen stellen, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Vaste geraniums, salie en *Libertia* begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds, voeten van kleine bomen met een lichte kruin en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude rassen die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen. Is het doel meer decoratief en is toegang voor onderhoud mogelijk, dan kunt u kiezen voor modernere rassen, bijvoorbeeld intermediaire irissen die minder risico lopen dan de hoge rassen om door wind en regen letterlijk platgeslagen te worden.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders irissen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.