Iris germanica Bullwinkle - Baardiris
Iris germanica Bullwinkle - Baardiris
Iris germanica Bullwinkle
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris germanica 'Bullwinkle' is een laagblijvende borderiris die betovert door zijn uitbundigheid en warme kleurencombinatie van geel, rood-bordeaux en oranje. Deze variëteit heeft bovendien een goede verhouding tussen bloemen en blad, wat haar een prachtige plant maakt voor het opfleuren van borders en tuinen die aan wind zijn blootgesteld.
De Iris 'Bullwinkle' is een rhizomateuze, bladverliezende vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze vanaf het voorjaar. Hij behoort tot de irissenfamilie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we onthouden, is dat de Baardirissen Europese wortels hebben.
Deze variëteit is bescheiden van formaat, hij bereikt een hoogte van 65 cm tijdens de bloei en de pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden verdwijnen ten gunste van de buitenste. De plant heeft een opgaande, elegante, dichte polvorm. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren met een blauwgroene kleur en duidelijke nerven. In april ontstaan uit elke wortelstok tot 3 bloemstengels die elk 7 tot 8 bloemknoppen dragen. Deze bloei vindt plaats in het midden van het seizoen voor Baardirissen, in mei. De lichtelijk pluizige bloemen bloeien van de top naar de lagere vertakkingen. De bloemen bestaan uit 3 opstaande bloembladen in een helder middelgeel met een bordeauxrode middennerf, 3 gele stijlen met een bordeauxrode zweem, 3 hangende kelkbladen met bordeauxrode stippen en randen op een lichtere gele achtergrond, en 3 baarden in goudoranje met een witte basis. De kleuren van deze plant worden, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de textuur van de bloembladen en kelkbladen.
Verkregen door George Sutton, 1994.
Om irissen te begeleiden, kiest u begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan de irissen en houden het irisperk de hele zomer aantrekkelijk, ook na de bloei. Slaapmutsjes stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Geraniums, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde rassen die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen om om te waaien dan de hoge soorten.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Bullwinkle
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Halfhoge irissen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heeft u een zonnige, warme en 's zomers vrij droge standplaats? Dat is de perfecte plek voor de Iris Bullwinkle! In de schaduw groeien ze wel, maar zullen ze niet bloeien. Ze zijn geschikt voor alle regio's in Nederland. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is. Te natte grond verhoogt het risico op wortelstokrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om te groeien voordat ze worden gerooid, en om nieuwe wortels te vormen voor de winter. Voor het beste resultaat moeten ze direct na aankoop worden geplant. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Plant ze met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een monochrome beplanting worden de wortelstokken in een ruitpatroon geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de hele irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te leggen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en zorg voor voldoende afstand tot andere variëteiten zodat ze de ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting
Graaf een ruim en diep plantgat. Maak een kegelvormig hoopje aarde waarop u de wortelstok legt en de wortels uitspreidt. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft. Plant hem niet in een kuiltje (risico op rot), houd er ook rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs iets verhoogd op een licht heuveltje van een paar centimeter gelegd. Om de aarde goed rond de wortels te laten aansluiten, wordt de grond licht aangedrukt en direct na het planten ruim besproeid. Geef indien nodig nog 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de bodem onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, waarbij u zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (wat tot rot kan leiden) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (bruinrode vlekken aan de randen door bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Knip uitgebloeide bloemen weg.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).