Hosta ventricosa - Hartlelie

Hosta's zijn kruidachtige vaste planten met bladverliezend loof. Ze verschillen in maat, textuur en kleur. Oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië, werden ze eerst uit Japan en later uit Korea gehaald. Maar deze lelieachtigen komen ook voor in Noord-China en Oost-Siberië. Ze worden ook wel Funkia of Wegerichlelie genoemd, vanwege hun blad.
Als uitstekende schaduwplanten worden ze gekweekt om hun zeer decoratieve wortelblad. De glanzend groene bladeren van de Hosta ventricosa zijn hartvormig, diep generfd en meten gemiddeld 20 cm. De parallelle, fijne nerfstructuur is zeer kenmerkend voor deze familie. Deze variëteit spreidt zich uit tot zo'n 90 cm breed, wat hem een uitstekende bodembedekker maakt. Van juli tot augustus dragen lange bloemstengels, die ruim boven het blad uitsteken, een eindstandige tros van 2 tot 3 cm grote, licht hangende, amethistkleurige bloemen met een wit gestreepte keel. Ondanks hun gelijkenis met leliebloemen, zijn ze geurloos. Hosta's houden van rijke, lemige bodems, zelfs zware en kleiachtige, zolang ze maar licht vochtig blijven. Als ze het naar hun zin hebben, blijven ze jarenlang op hun plek staan zonder bijzondere zorg.

Combineer ze met het goud van de vaste Geranium phaeum 'Margaret Wilson', met daslook, met het oudroze van de Digitalis × mertonensis of met de purperen veren van de varen Athyrium niponicum 'Pictum'. Ze zijn allemaal zeer effectief als repellent voor naaktslakken. De Lobelia speciosa 'Russian Princess' en de zilvergrijze Brunnera macrophylla 'Mr. Morse', die bekend zijn uit de bossen, zijn uitstekende gezelschapsplanten. Denk ook aan Purperklokjes (Heuchera) met hun geweldige kleurenpalet, of aan de delicate elfenbloemen (Epimedium). Zo fleur je de beschaduwde en wat vochtige delen van de tuin op en creëer je een aangenaam, koel toevluchtsoord voor de zomer. Hosta's doen het ook goed in potten; zorg dan voor een halfschaduw plek en besproei ze zeer regelmatig.
Wist je dat: hoe lichter het blad van hosta's is, hoe minder last ze hebben van zonlicht. Donkere bladeren, met name de blauwe, zijn hier gevoeliger voor; de hitte doet de waslaag die voor de kleur zorgt verdwijnen. Een paar uur zon per dag, zelfs gefilterd, is ruim voldoende voor deze planten die meer van halfschaduw dan van diepe schaduw houden. Zonder een minimum aan zon zullen ze namelijk niet bloeien. En dat zou zonde zijn van die prachtige bloemen. Het is dus een kwestie van een harmonieus evenwicht vinden tussen licht en donker.