Hosta tardiflora - Hartlelie

De Hosta longipes var. longipes, verhandeld onder de naam Hosta tardiflora, is een kleine Japanse hosta met een zeer late bloei in september en oktober. De compacte vegetatie bestaat uit donkergroene, glanzende lancetvormige bladeren, heel anders dan de grote hartvormige bladeren van veel hosta's. De lichtlila bloemstelen verschijnen wanneer de meeste andere soorten al zijn uitgebloeid. Door zijn geringe omvang is hij geschikt voor schaduwrijke borders, koele rotstuinen, aan de voet van bladverliezende heesters en in potten op een plek uit de felle zon.

De geaccepteerde soortnaam is Hosta longipes var. longipes; Hosta tardiflora is een botanisch synoniem, soms in de tuinliteratuur geschreven als Hosta 'Tardiflora'. Deze kruidachtige vaste plant uit de Aspergefamilie wordt in de volksmond hosta of funkia genoemd. Hij is afkomstig van Honshu, Japan, waar hij groeit op rotsachtige bodems in gematigde streken. De plant ontwikkelt zich uit korte wortelstokken en vormt een dichte pol. Op volwassen leeftijd, na 3-4 jaar teelt, bereikt het blad 25 tot 30 cm hoogte bij 40 tot 45 cm breedte; de bloemstelen worden 30 tot 45 cm hoog en steken boven het blad uit. De bladeren, met min of meer roodachtige bladstelen, worden tot 14 cm lang en 5 cm breed. De smalle, lancetvormige bladschijf, licht golvend en met parallele nerven, heeft een donkergroen, satijnachtig tot glanzend oppervlak. De textuur is steviger dan bij veel hosta's met dunne bladeren. Elk blad ontspringt direct uit de pol en de pol breidt zich langzaam uit. Het blad is bladverliezend: het verschijnt in het voorjaar, wordt geel en verdwijnt na de eerste nachtvorst. In september en oktober dragen dunne roodachtige bloemstelen trechtervormige buisbloemen in lichtlila tot lavendelviolet, rondom de stengel geplaatst. Deze late bloei verklaart de oude soortaanduiding tardiflora. Onder deze naam is de plant ook gebruikt als ouder voor hybriden uit de Tardiana-groep, afkomstig van kruisingen met Hosta sieboldiana 'Elegans'; verschillende bekende blauwachtige hosta's, waaronder 'Halcyon', behoren tot deze lijn. Als solitair herken je hem aan zijn opgaande groei, smalle bladeren en herfstbloei – drie kenmerken die hem onderscheiden van de brede, ronde hosta's die meestal als bodembedekker worden gebruikt.

In een bosrandborder of in een Japanse tuin combineer je deze compacte hosta met planten van vergelijkbare grootte. Bijvoorbeeld de Saxifraga fortunei 'Rubrifolia' die laag bij de grond bronskleurige bladeren met purperen nerven heeft en in dezelfde periode witte bloemen op purperen stelen, en de Athyrium niponicum 'Pewter Lace', een kleine varen met zilverachtige bladeren met bordeauxrode tekening. Ook kun je hem combineren met het Hakonechloa macra 'Naomi', een Japans berggras dat in de herfst purperbruin verkleurt, en met de Hosta 'Timeless Beauty', een klein blijvende hosta met blauwgroene bladeren met een geel centrum.