Hosta Tall Boy - Hartlelie

De Hosta 'Tall Boy' is een unieke variëteit door de sierlijk uitwaaierende vorm van zijn bladrozet en een spectaculaire, opgaande bloei! Deze bladverliezende vaste plant draagt lancetvormige, diep generfde bladeren in een helder, satijnachtig groen, die sierlijk afhangen. Hij ontwikkelt zich tot een bossige en breed uitgroeiende pol van formaat. Van augustus tot september steken indrukwekkende, luchtige bloemstengels van 150 tot 240 cm hoog met violet-paarse bloemen ver uit boven het loof. Dit ras houdt van een koele standplaats en verdraagt een zonnige plek goed.

De Hosta 'Tall Boy' is een hybride van H. rectifolia. De Hosta, ook wel Funkia genoemd, is een bladverliezende vaste plant die zeer winterhard is. Elk voorjaar vormt hij opnieuw zijn decoratieve bladrozet om schaduwrijke plekken te sieren tot de winter invalt. Hij behoort tot de aspergefamilie. Met een gemiddelde groeisnelheid vormt de Hosta 'Tall Boy' een bossige, opgaande en breed uitgroeiende pol, die 75 cm hoog wordt bij een breedte van 100 cm. Het is een langlevende plant met grote, hartvormige, sterk langwerpige en puntige bladeren van ongeveer 40 cm lang en 23 cm breed. De bladschijven zijn geplooid door 10 paar diepe nerven. Uit het hart van het blad komen aan het eind van de zomer bloemstengels met trossen klokvormige, licht geurende bloemen.

Hosta's houden van een vochtige, goed doorlatende en voedselrijke bodem en hebben een hekel aan droogte en brandend hete plekken. Een plek met de felle middagzon of te direct zonlicht is af te raden, omdat dit de bladeren van deze vaste planten kan verbranden. In warmere en drogere streken is een dikke laag grondbedekking aan te raden. Met hun royale en decoratieve loof zijn Hosta's perfect als grondbedekker, voor borders of in halfbeschaduwde tot beschaduwde borders, op plekken waar andere planten moeilijk groeien. Hij houdt namelijk van beschutte en koel blijvende plekken zoals in de ondergroei van bomen. Variëteiten met blauwachtig en groen blad verdragen diepe schaduw beter. De zon heeft de neiging blauwe kleuren te doen vergroenen. Lichtere bladkleuren gedijen goed in halfschaduw, waar hun kleur verandert en lichter wordt bij meer zonlicht. Over het algemeen zorgt een plek in de ochtendzon voor een optimale ontwikkeling van deze vaste planten en maakt ze ook rijker bloeiend. Naaktslakken en huisjesslakken zijn dol op deze vlezige planten, daarom zijn hedendaagge veredelingsprogramma's gericht op het creëren van steeds resistentere hosta's. Voor variëteiten met minder leerachtig blad kun je een mulch van hennep of een minerale bodembedekking zoals grind gebruiken om deze plagen te weren. Kikkers en egels zijn hun natuurlijke vijanden, dus hun aanwezigheid is gunstig voor het natuurlijk evenwicht in de tuin.

Combineer ze in groepen met andere hosta's, varens, riddersporen, salomonszegels en andere lagere bodembedekkende vaste planten zoals kruipend zenegroen, ooievaarsbek en dovenetel. Deze werken allemaal zeer effectief als slakkenwerend middel. De zilvergrijze Brunnera macrophylla 'Mr. Morse', die thuishoort in de ondergroei, is een uitstekende metgezel. Denk ook aan Heuchera's met hun geweldige kleurenpalet, of aan de delicate bloempjes van de elfenbloem (Epimedium). Het goudkleurige blad contrasteert prachtig met hun rode en oranje tinten. Zo fleur je de beschaduwde en wat vochtige delen van de tuin op en creëer je een aangename, koele oase voor de zomer. Hosta's doen het ook uitstekend in potten, die je het beste in halfschaduw kunt zetten en zeer regelmatig besproeit. Hosta's combineren prachtig met voorjaarsbollen, omdat ze laat in het voorjaar verschijnen, precies op tijd om de uitgebloeide planten te bedekken met hun royale blad! Rond een vijver kun je ze planten met duizendknoop, zegge en pluimspirea. Blauwachtig blad harmonieert perfect met het rode en paarse blad van Japanse esdoorns, maar ook met het goudgele blad van Hakonechloa's en Heuchera's.

Wist je dat: De meeste soorten die in westerse tuinen voorkomen, zijn geïntroduceerd vanuit Japan. Eetbaar, hosta's worden in Japan urui genoemd en worden daar regelmatig gegeten.