Hosta Honeybells - Hartlelie

Hosta's zijn kruidachtige vaste planten met bladverliezend loof. Ze verschillen in maat, textuur en kleur. Oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië, werden ze eerst uit Japan en later uit Korea gehaald. Maar deze lelieachtigen komen ook voor in Noord-China en Oost-Siberië. Ze worden ook wel Funkia of Wegerichlelie genoemd vanwege hun blad.
De schaduwplanten bij uitstek worden gekweekt om hun zeer decoratieve wortelblad. De lichtgroene bladeren van de Hosta Honeybells zijn hartvormig, diep generfd en meten gemiddeld 30 cm. De parallelle, fijne nerfstructuur is zeer kenmerkend voor deze familie. Deze variëteit spreidt zich uit tot 120 cm breed, wat hem een uitstekende bodembedekker maakt. Van september tot oktober dragen lange bloemstengels die ver boven het blad uitsteken een eindstandige tros met licht hangende, witte bloemen van 3 tot 5 cm. Absoluut ongebruikelijk voor Hosta's zijn de sterk geurende bloemen van deze soort, met een geur die aan oranjebloesem doet denken. Hosta's houden van rijke, lemige bodems, zelfs zware en kleiachtige, zolang ze maar licht vochtig blijven. Als ze het naar hun zin hebben, blijven ze jarenlang op hun plek zonder bijzondere zorg te vragen.

Combineer ze met het goud van de vaste geranium *Geranium phaeum* 'Margaret Wilson', met daslook, met het oudroze van de *Digitalis × mertonensis* of met de purperen veren van de varen *Athyrium niponicum* 'Pictum'. Ze zijn allemaal zeer effectief als repellent voor naaktslakken. De *Lobelia speciosa* 'Russian Princess' en de zilverkleurige *Brunnera macrophylla* 'Mr. Morse', die bekend zijn uit de ondergroei van bossen, zijn uitstekende gezelschapsplanten. Denk ook aan Purperklokjes (*Heuchera*) met hun geweldig kleurenpalet, of aan de delicate bloempjes van de elfenbloemen (*Epimedium*). Zo fleur je de schaduwrijke en wat vochtige delen van de tuin op en creëer je een aangenaam toevluchtsoord voor de zomer. Hosta's doen het ook goed in potten, die je het beste in halfschaduw kunt zetten en zeer regelmatig moet besproeien.
Wist je dit: hoe lichter de bladeren van de hosta, hoe minder last ze hebben van zonlicht. Donkere bladeren, met name de blauwe, zijn er gevoeliger voor; de hitte doet de waslaag die voor de kleur verantwoordelijk is verdwijnen. Een paar uur per dag zon, zelfs gefilterd, is ruim voldoende voor deze planten die meer van lichte schaduw dan van diepe schaduw houden. Zonder een minimum aan zon zullen ze namelijk niet bloeien. En dat zou zonde zijn van die prachtige bloemen. Het is dus een kwestie van een harmonieus evenwicht vinden tussen licht en donker.