Hosta fortunei hyacinthina - Hartlelie

Hosta's zijn kruidachtige, bladverliezende vaste planten. Ze verschillen in grootte, textuur en kleur. Oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië, werden ze eerst uit Japan en later uit Korea geïntroduceerd. Maar deze lelieachtigen komen ook voor in Noord-China en Oost-Siberië. Vanwege hun blad worden ze ook wel Funkia of Wegerlelie genoemd.
Als uitgesproken schaduwplanten worden ze gekweekt om hun zeer decoratieve, wortelstandige blad. De glanzend groene bladeren van de Hosta fortunei var hyacinthina zijn ovaal, diep generfd en meten gemiddeld 20 cm. De parallelle, fijne nerfstructuur is zeer kenmerkend voor deze familie. Deze variëteit spreidt zich tot wel 100 cm breed uit, wat hem een uitstekende bodembedekker maakt. Van juni tot juli dragen lange bloemstengels, die ruim boven het blad uitsteken, een eindstandige tros met licht hangende, amethistkleurige bloemen van 2 tot 3 cm. Ondanks hun gelijkenis met leliebloemen, zijn ze geurloos. Hosta's houden van rijke, leemachtige grond, zelfs als die zwaar en kleiachtig is, zolang deze maar licht vochtig blijft. Als ze het naar hun zin hebben, blijven ze jarenlang op hun plek staan zonder bijzondere verzorging.

Combineer ze met het goud van de vaste Geranium phaeum 'Margaret Wilson', met daslook, met het oudroze van de Digitalis × mertonensis of met de purperen veren van de varen Athyrium niponicum 'Pictum'. Deze zijn allemaal zeer effectief als repellent voor naaktslakken. De Lobelia speciosa 'Russian Princess' en de zilverkleurige Brunnera macrophylla 'Mr. Morse', die bekend zijn uit de bosbodem, zijn uitstekende gezelschapsplanten. Denk ook aan Purperklokjes (Heuchera) met hun geweldige kleurenpalet, of aan de delicate bloempjes van de elfenbloem (Epimedium). Zo fleur je de schaduwrijke en wat vochtige delen van de tuin op en creëer je een aangenaam, koel toevluchtsoord voor de zomer. Hosta's doen het ook goed in potten; zorg dan voor een halfschaduw plek en besproei ze zeer regelmatig.
Wist je dat: hoe lichter het blad van hosta's is, hoe minder bang ze zijn voor zonlicht. Donkere, met name blauwe bladeren, zijn hier gevoeliger voor; de warme zon doet de waslaag verdwijnen die verantwoordelijk is voor hun kleur. Een paar uur zon per dag, zelfs gefilterd, is ruim voldoende voor deze planten die meer van lichte schaduw houden dan van diepe schaduw. Zonder een minimum aan zon zullen ze namelijk niet bloeien. En dat zou zonde zijn van hun prachtige bloemen. Het is dus een kwestie van een harmonieus evenwicht vinden tussen licht en donker.