Heuchera Pear Crisp - Purperklokje

De Heuchera 'Pear Crisp' is een opvallende schoenlappersplant, zowel qua vorm als kleur. De plant vormt een kleine, ronde en compacte pol, opgebouwd uit sterk getande bladeren in een mooie goudgele chartreusegroene kleur. In de zomer tooit ze zich met dunne stengels die een lichte, crèmewitte bloei dragen. Het is een sterke variëteit die het hele jaar door een nette uitstraling behoudt en die je het beste in de halfschaduw of in de ochtendzon kunt plaatsen. Een goed winterharde schoenlappersplant, zeer lichtgevend, om in de tuin of in een pot te kweken.

De Heuchera 'Pear Crisp' behoort tot de familie van de steenbreekachtigen. Het is een hybride tuinplant uit 2014, afkomstig uit de 'Crisp'-serie van Terra Nova Nurseries. Met een compacte groeiwijze bereikt hij een hoogte van 15 tot 20 cm (voor het loof) en een breedte van 25 tot 30 cm. Zijn zeer sierlijke blad is wintergroen: dit maakt het een waardevolle plant in de tuin. De gelobde en ingesneden bladeren zijn sterk getand en gekruld. Ze zijn goudgeel in het voorjaar en worden chartreusegroen in de zomer. De bloei, licht en luchtig, vindt plaats in mei en juni. De kleine klokjesbloemen, crèmewit bij het openen en later wit wordend, staan langs een rechtopstaande stengel van 30 cm. Deze plant heeft een oppervlakkig wortelstelsel.

Geef de Heuchera 'Pear Crisp' een plekje op het terras, het balkon en in de tuin. Plant hem in de vollegrond in een border of in een schaduwrijke rotstuin, niet te droog. Combineer hem bijvoorbeeld met een paarse of violette schoenlappersplant voor een mooi contrast. Lage siergrassen en varens geven er een wild en romantisch tintje aan. Het is ook een goede partner voor kleine struiken en rozen voor in de border, geplant aan hun voet. Tot slot vormt het een originele bodembedekker. Combineer deze Heuchera ook met blauwe bloemen, vergeet-mij-nietjes en helmbloemen. De sierlijke klokjes van deze plant zijn goede snijbloemen en brengen veel luchtigheid in boeketten.

Schoenlappersplanten met hun bevende stengels en minuscule klokjes waren zeer in de mode in de 19e eeuw in alle Europese tuinen. Het waren de impressionistische schilders die ze 'Despair of the Painter' noemden, omdat ze ze waarschijnlijk tevergeefs probeerden vast te leggen.