Helleborus Pink - Lenteroos roze

De Oosterse nieskruid Roos draagt enkele, zachtroze bloemen die absoluut charmant zijn in hun eenvoud. De bloei van nieskruid is misschien wel een van de meest verwachte kleine gelukjes voor de tuinier, want ze begeleidt de lengende dagen die het einde van de winter aankondigen. Het Oosters nieskruid is een robuuste en winterharde vaste plant die onmisbaar is om schaduwrijke plekken in de tuin of zelfs het terras in de winter op te fleuren. Combineer het met kleurrijkere bosplanten, vroegbloeiende bollen...

Oorspronkelijk afkomstig uit het noordwesten van Turkije tot aan de Kaukasus en het noordoosten van Griekenland, is Helleborus orientalis, soms ook Lenteroos genoemd, een vaste plant uit de ranonkelfamilie die zeer gemakkelijk kruist met andere soorten. Dit geeft, bij toeval van het zaaien, hybriden met zeer uiteenlopende kleuren en vormen, zodat er geen variëteitsnamen meer aan deze hybriden worden gegeven. Ze worden onderscheiden door kenmerken van vorm en kleur. Het Oosters nieskruid is een winterharde plant die temperaturen tot -15°C verdraagt. Hij groeit spontaan in bossen, struikgewas en open plekken tot op 2.000 meter hoogte, meestal in humus, op kalkhoudende ondergronden.

De variëteit 'Roos' (Pink) vormt langzaam een compacte, volle pol van 40 cm in alle richtingen. Hij bestaat uit grondstandige, handvormige, licht getande bladeren met een donkergroene en glanzende kleur. Het zijn wintergroene bladeren van 30 tot 40 cm lang, samengesteld uit 7 tot 9 deelblaadjes. Hoewel ze als wintergroen worden beschouwd, leven ze in werkelijkheid maar 8 maanden en worden ze regelmatig vervangen door nieuwe bladeren.

Tussen januari-februari en maart-april vormt zich een tros bloemen van 4 tot 6 cm doorsnee in het hart van het loof. Het zijn bloemen in een wat mauveroze kleur, in de vorm van kelken. Als ze naar beneden hellen, zodat het water eraf glijdt als bij een paraplu, is dat om het hart van de bloem te beschermen, dat anders zou kunnen rotten. In de loop van de tijd verwelken de bloemen van het nieskruid niet zoals de meeste andere bloemen, maar drogen ze in en krijgen ze mooie verkleurde tinten. Het nieskruid houdt er niet van om verplaatst te worden eenmaal het geplant is, omdat de jonge scheuten er even over doen om te bloeien. De zaden worden door mieren verspreid.

De bloei van nieskruid is misschien wel een van de meest verwachte kleine gelukjes voor de tuinier, want ze begeleidt de lengende dagen die het einde van de winter aankondigen. Gebruik ze als elementen van een oud wandtapijt, gemengd met bosplanten met fellere kleuren. Ze komen goed tot hun recht als ze nabij Pieris, wolfsmelk (die net na hen zullen bloeien), onder coniferen (vooral op winderige plekken) worden geplant. Omring ze met bosanemonen, helmbloem (op niet-kalkhoudende grond), gebroken hartje, leverbloempjes en viooltjes, of met voorjaarsbloeiende bollen (krokus, vroege cyclaam, botanische narcissen) en sneeuwklokjes. Je kunt ze ook combineren met varens en schaduwiris om later in het seizoen een mooi contrast te creëren. Je kunt ze ook in groepen planten, als een boeket, bij de ingang van het huis, op een schaduwrijke plek, om zo dicht mogelijk van hun vroege bloei te genieten. Ze zijn geschikt als snijbloem én in borders, randen of plantenbakken,...

Elk nieskruid, voortkomend uit zaad, is uniek in bloemkleur: er kunnen dus lichte kleurvariaties bestaan tussen twee planten, dat is normaal en onvermijdelijk. Mocht het verschil echter te groot zijn en het beoogde effect tenietdoen, dan vergoeden of vervangen wij de betreffende plant.