Gentiana lutea - Gele gentiaan

De Grote Gele Gentiaan (Gentiana lutea) is een grote, opgaande vaste plant die een pol vormt met een vlezige wortel. Uit het blauwgroene blad, in een rozet aan de basis, rijzen zeer hoge stengels op. Deze dragen van juni tot augustus in hun bovenste deel tuiltjes stervormige, gele bloemen. Een imposante bergplant die u zeker in uw tuin moet uitnodigen!

Gentiana lutea is een botanische soort die van nature voorkomt in de middelgebergten van de Alpen, Pyreneeën, Apennijnen en Karpaten. Ze behoort tot de gentiaanfamilie (Gentianaceae). Deze robuuste, kruidachtige vaste plant vormt een opgaande pol met een lange, vlezige wortel. Door haar hoogte is ze de grootste in haar geslacht. Ze bereikt gemakkelijk 1,20 m, en soms zelfs tot 2 m, bij een breedte van 60 cm. Het blauwgroene, bladverliezende loof bestaat uit brede, ovale grondbladeren van 20 tot 30 cm met prominente nerven. Uit deze rozet rijzen lange, rechtopstaande, onvertakte stengels op met paarsgewijs tegenoverstaande, stengelomvattende bladeren. Tussen juni en augustus verschijnen in de oksels van de bovenste bladeren en aan de top van deze lange stengels tuiltjes van 3 tot 10 stervormige, gele bloemen met een diameter van 3 tot 4 cm. Deze bloei laat op zich wachten, want ze vindt pas ongeveer tien jaar na de aanplanting plaats.

Door haar grote afmetingen kan deze Gele Gentiaan op de achtergrond van een border worden geplaatst, maar ook solitair op een gazon. Ze kan worden gecombineerd met andere groot uitgroeiende vaste planten die een vochthoudende bodem nodig hebben, zoals riddersporen (Aconitum), grote schurftkruiden (Scabiosa), aarereprijs (Veronicastrum), riddersporen (Delphinium) of wilgenroosjes (Epilobium).

De wortel van deze officinale gentiaan, die van mei tot oktober wordt geoogst, staat bekend om haar vele geneeskrachtige eigenschappen en haar gebruik in de distilleerderij. Ze dient namelijk als basis voor de bereiding van bekende, bitter smakende aperitiefdranken.

De term Gentiana verwijst naar Gentius, de koning van Illyrië (het huidige Albanië) in de 2e eeuw voor Christus, die volgens Plinius de Oudere de geneeskrachtige en helende eigenschappen van de wortel van de Gele Gentiaan ontdekte.