Phlox douglasii Ochsenblut - Kruipende vlambloem

De Phlox douglasii 'Ochsenblut', ook wel kruipphlox of mosflox genoemd, is een winterharde vaste plant met wintergroen blad die een aangenaam kussentje vormt van fijn, groen, naaldachtig loof. In het voorjaar wordt dit bedekt door een veelheid aan kleine bloemetjes in de kleur rood tot karmozijnroze, in de vorm van sterretjes. Het is een bodembedekkende plant van alpiene herkomst, uitstekend geschikt voor zonnige en halfbeschaduwde rotstuinen. Heel anders dan de hoge phlox-soorten, gedijt de mosflox in goed drainerende grond, zelfs kalkhoudend, steenachtig of zanderig en zelfs droog, en past hij zich aan aan arme grond. In vochtige streken is het beter hem op een helling of in een muurtje te planten.

Afkomstig uit de Noord-Amerikaanse bergen en behorend tot de Polemoniaceae-familie, is de Phlox douglasii 'Ochsenblut' een dwergvariëteit met een dicht, puntig maar niet prikkend blad, bestaande uit kleine, lancetvormige, donkergroene blaadjes. Van april tot juni ontwikkelt deze phlox brede bloeiwijzen met vijf-petallige bloemen in een prachtig, helder rozerood. Ze worden gedragen door korte steeltjes. Het is een bodembedekkende plant die een hoogte van 20 cm bereikt bij 30 cm breedte, maar die, als de standplaats hem bevalt, zich in de loop der tijd verder kan uitbreiden.

Deze phlox bloeit uitbundig in de volle zon, zelfs intensief, of in lichte schaduw, in een lichte, humusrijke, droge tot licht vochtige bodem. Het is een plant die, zonder uitgesproken kalkminnend te zijn, kalk goed verdraagt. Winterhard tot minstens -15°C en vrij resistent, kan de Phlox douglasii in een weinig zonnige en/of slecht geventileerde standplaats of bij veel vochtigheid toch last krijgen van meeldauw. In de tuin plant u hem als borderrand om de lijn te benadrukken, of in een rotstuin, muurtuin of grindtuin samen met Saxifraga, Cymbalaria muralis, en dwergaster. Denk ook aan de Geranium cinereum en de Erodium, kleine vaste planten die van dezelfde omstandigheden houden.