Hemerocallis Mildred Mitchell - Daglelie

De Daglelie Mildred Mitchell heeft een prachtige bloem, zowel origineel als pastel, lavendel mauve met een brede blauwachtige waas die in het midden van de bloembladen wordt opgelicht door zilverwitte accenten. Groot chartreusgroen hart, geurend.

De Daglelie 'Mildred Mitchell' behoort tot de familie Liliaceae. Het is een van de vele cultivars die zijn voortgekomen uit winterharde vaste planten met bladverliezend of halfwintergroen loof, oorspronkelijk afkomstig uit Centraal-Europa en de gematigde streken van Azië. Dit ras is tetraploïde. Het vormt een pol die 60 cm hoog wordt, met een spreiding van 40 cm. De individuele, geurende bloemen duren nauwelijks langer dan een dag, maar ze vernieuwen zich voortdurend op stevige stengels boven het dikke, lijnvormige, bladverliezende loof in juli-augustus. Enkelvoudige bloemen met een stevige substantie, golvende randen, met een diameter van 12 tot 15 cm. Daglelies zijn planten met korte wortelstokken en vlezige wortels.

*tetraploïde: die in zijn cellen 4n chromosomen bezit, waarbij het diploïde getal 2n het normale aantal is. Vergeleken met een diploïde cel, is een overeenkomstige polyploïde cel groter met een hoger waterpercentage. Dit resulteert in vegetatieve (bladeren, stengels, wortels) en reproductieve (bloemen, vruchten) delen met een groot volume en een langzamere ontwikkeling. Deze factor benadrukt vaak bepaalde gewenste eigenschappen (sterkere stengels, grotere bloemen, fellere kleuren, etc.).

De daglelie wordt vaak "de perfecte vaste plant" genoemd, vanwege zijn felle kleuren, zijn vermogen om droogte te tolereren en te gedijen in veel verschillende klimaatgebieden, terwijl hij weinig onderhoud vraagt. Zeer gemakkelijk in de teelt, daglelies zijn resistent tegen plagen en ziekten, behandeling is niet nodig. Deze planten doen het zowel in de schaduw als in de zon goed: 4 tot 5 uur dagelijkse zon is voldoende. Plant ze in goede, gewone tuingrond die niet permanent vocht vasthoudt, vooral niet in de winter. Ze zullen snel uitgroeien en zich flink uitbreiden. Plant ze bij voorkeur tussen september en april, waarbij de wortelhals 3 tot 4 cm onder het oppervlak komt. Het is aan te raden de wortels over een klein heuveltje van fijne, luchtige grond te spreiden. De gemiddelde plantafstand tussen twee planten is 70 tot 80 cm (30 cm voor dwergrassen). Gedurende de eerste twee maanden na het planten is het goed de bodem vochtig te houden. Daarna hebben daglelies vrijwel geen verzorging meer nodig, behalve het afknippen van uitgebloeide stengels tot aan de grond. Geef wat volledige meststof aan het begin van het voorjaar. Sommige daglelies kunnen wat woekeren, aarzel niet om de pollen elke vier of vijf jaar te verdelen, bij voorkeur in het najaar, na de bloei.

Er bestaat een groot aantal daglelievariëteiten. De kleinste (30 cm hoog) zijn uitstekende borderplanten, langs paden of in borders. Het is ook mogelijk ze in pollen in de rotstuin te planten. De grotere daglelies (tot 1 m) combineren prachtig met andere vaste planten. Plant ze in royale pollen op de achtergrond van borders. Daglelies worden verrassend weinig als snijbloem gebruikt, hoewel ze op de afgesneden stengels nog enkele dagen nieuwe bloemen blijven maken. Alle zomerbloeiende bolgewassen kunnen samen met daglelies worden geplant. Gladiolen vinden in deze bossige plant een uitstekende natuurlijke steun, zodat opbinden niet meer nodig is. Hetzelfde geldt voor lelies, waarvan de bloem met subtiele vormen hier mooi tot zijn recht komt. Kies bij voorkeur voor oosterse variëteiten, waarvan de hangende bloemen een perfecte tegenhanger vormen voor de open kelken van de daglelie. Natuurlijk zijn alle planten in de tuin welkom, met name gaillardia's, lychnis, monarda, guldenroede en phlox. Een mix van riddersporen, margrieten, lupines ... is altijd zeer geslaagd. Denk ook aan siergrassen, met hun soepele en luchtige groeiwijze. Op een balkon of terras zijn grote potten of houten kisten met een minimale diepte van 30 cm nodig. Kies dan voor dwergrassen.

De naam Daglelie, (*Hemerocallis* in botanische taal), komt van het Griekse hemero: een dag en kallo: schoonheid. Je kunt haar dus poëtisch "schoonheid van een dag" noemen. Veel rassen zijn ontwikkeld in Japan, een land waar ze zeer populair is.