Bergenia schmidtii - Schoenlappersplant

De Bergenia schmidtii is een oude kruising uit 1878 die de beroemde tuinontwerpster Gertrude Jekyll graag op strategische plekken plaatste, bijvoorbeeld langs een border, in een rotstuin of onder rozenstruiken. Deze vaste plant vormt met de tijd brede pollen met korte, brede, glanzende en getande bladeren in een levendig groen, die in de winter vaak paarsrood kleuren. De vroege bloei, in het vroege voorjaar, verdient een plek beschut tegen koude wind: uit het tapijt van bladeren komen lichtroze bloemen, verzameld in licht gebogen trossen. Winterhard en sterk, hij doet het in elke goede tuingrond die niet te droog is.

De Bergenia schmidtii, soms ook Bergenia crassifolia 'Orbicularis' genoemd, is waarschijnlijk ontstaan uit een kruising tussen de Bergenia ciliata, een soort uit de Himalaya, en de B. crassifolia, afkomstig uit Siberië. Het is een kruidachtige, bodembedekkende vaste plant uit de steenbreekfamilie (Saxifragaceae), met een wintergroen blad.

Ongeveer 30 cm hoog, met een kruipende groeiwijze, vormt deze Bergenia losse pollen. Hij groeit op een kruipende, dikke, vlezige wortelstok omhuld door de bladscheden. Met de tijd breidt de plant zich uit, maar de groei is zo langzaam dat hij moeilijk als invasief kan worden beschouwd. Hier en daar verschijnen zijscheuten, die uiteindelijk een mooi tapijt vormen. De ronde, leerachtige, grof getande bladeren met een lange steel staan in rozetten. Ze kunnen tot 25 cm lang en 18-20 cm breed worden. Het blad is glanzend, sterk generfd en in het voorjaar en de zomer een zeer levendig groen. Het is niet ongewoon dat ze onder invloed van de kou licht paarsrood kleuren. De kleine klokvormige bloemen, die wat naar de grond hangen, staan in royale pluimen op rode stengels. Hun kleur is een zachtroze, intenser in de keel. Ze verschijnen al aan het einde van de winter, maar komen volledig tot bloei in het vroege voorjaar, in maart-april.

Bergenia's zijn vaste planten met een grote levensduur en goede aanpassingsvermogen, die tientallen jaren op dezelfde plek kunnen staan zonder veel zorg: wij hebben ze geplant in de rotstuin, de oevertuin, in de zon, in de schaduw, in droge of vochtige grond... Het wintergroene blad krijgt bij sommige soorten opmerkelijke kleuren. De Bergenia schmidtii heeft zijn waarde bewezen: het is een al heel lang in tuinen aangeplante variëteit die werkelijk weinig eisen stelt. Hij gedijt in de schaduw, halfschaduw of op een zonnige maar niet brandend hete plek: vermijd diepe schaduw, waar hij niet bloeit, en sterke middagzon. Kou en arme grond versterken zijn kleuren. Als u op zoek bent naar een elegante en sterke bergenia om de sombere winterdagen op te fleuren, zoek dan niet verder dan deze bergenia. Hij kan uitstekend worden gebruikt in potten, rotstuinen, als borderplant, als lage bodembedekker of aan de voet van bladverliezende struiken die de winterzon doorlaten maar bescherming bieden tegen de zomerhitte. Om een pad te omzomen kunt u hem combineren met vaste geraniums (Geranium macrorrhizum), sleutelbloemen, en in een bosachtige setting met oosterse nieskruiden (Helleborus), hosta's en rodgersia's.


De meeste bergenia's hebben geen last van sneeuw. In de natuur groeien deze planten alleen waar 's winters veel sneeuw valt, omdat dit een uitstekende bescherming biedt voor het blad.