Astilbe chinensis Purpurkerze - Pluimspirea

De Astilbe chinensis ‘Purpurkerze’, ook verkocht onder de naam ‘Purple Candles’, is een grote Chinese astilbe die te herkennen is aan haar smalle, dichte en goed opgaande pluimen. De roodpaarse bloemknoppen openen zich in purperen tinten en verbleken daarna geleidelijk. Dit ras bloeit in de tweede helft van de zomer, na vele Japanse of hybride astilbes. Slank en kleurrijk vindt ze haar plek tussen de grote vaste planten voor de halfschaduw, achterin de border of nabij een waterpartij. 

Deze astilbe behoort tot de familie van de Saxifragaceae. Het is een kruidachtige vaste plant met een rhizomateuze wortelstok: de stengels en bladeren verdwijnen in de winter, de wortelstok blijft levend onder de grond en produceert in het voorjaar nieuwe scheuten. De soort Astilbe chinensis is oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië, van het Russische Verre Oosten tot China en het Japanse eiland Tsushima. Ze groeit in lichte, vochtige bossen, op frisse bosranden en nabij waterlopen. Het cultivar ‘Purpurkerze’ wordt in sommige catalogi soms toegeschreven aan de botanische soort taquetii, maar wordt het meest geregistreerd onder de naam Astilbe chinensis ‘Purpurkerze’. De plant vormt een pol van samengestelde bladeren, verdeeld in getande deelblaadjes met duidelijk zichtbare nerven. Het blad, donkergroen tot bronsgroen, bereikt een hoogte van bijna 60 cm. De wortelstok breidt zich langzaam uit via korte rhizomen. In de zomer verheffen stevige, bronsgroene bloemstengels zich tot 90 of 110 cm. Ze dragen pluimen van 25 tot 30 cm lang, smaller en minder uitwaaierend dan die van vele Arends-astilbes. Deze bloeiwijzen verenigen een veelheid aan zeer kleine purperrode tot rozerode bloemen. De bloei concentreert zich in augustus, maar kan naargelang het klimaat in juli beginnen en tot in september duren. De uitgebloeide pluimen verkleuren bruin en blijven een deel van de winter staan als ze niet worden afgeknipt. Deze astilbe is uiterst winterhard (–29 °C). Net als andere vormen van A. chinensis verdraagt ze hitte en een korte droge periode beter dan veel astilbes, maar het blad verbruint en de bloei neemt af bij watergebrek. 

De hoge begroeiing van de Astilbe ‘Purpurkerze’ valt niet te missen in een border in de halfschaduw, aan de rand van een vochtig bosperceel of nabij een vijver. Plant haar in groepjes van drie exemplaren, met een plantafstand van 50 tot 60 cm. Haar hoge purperen pluimen zijn bijzonder mooi tussen de witte bloemen van de Japanse anemoon ‘Honorine Jobert’ en de blauwe of roze bloeiwijzen van de Hydrangea serrata ‘Blue Bird’. Het bonte blad van de hosta ‘June’ en de grote bronzen bladeren van de Rodgersia ‘Bronze Peacock’ zijn eveneens mooie gezelschapsplanten. Deze planten delen haar voorkeur voor humusrijke, vochtige grond en voor standplaatsen die beschut zijn tegen de brandende zon.