Agapanthus Intermedius - Afrikaanse lelie

De Agapanthus Intermedius is een prachtige botanische agapanthus die bijna mythisch is, zeldzaam in cultuur hoewel bekend sinds 1946. Deze zeer mooie plant produceert schermen met bloemen in een helder en diep paars in knop, die openen in een intens blauw-paars, gedragen door stengels die aan hun uiteinde donker zijn, bijna zwart, en in de zomer tevoorschijn komen uit een pol lintachtig donkergroen loof dat eveneens aan de basis bruin-paars getekend is. Het geheel creëert een mooi kleurcontrast in de zomer, maar ook in het najaar wanneer de paars getinte vruchtzetting zich vormt. Het blad is bladverliezend, wat zorgt voor een betere winterhardheid. Deze variëteit is dus goed geschikt voor teelt in volle grond in veel regio's, in goed doorlatende grond en op een zonnige standplaats.

De Agapanthus inapertus subsp. intermedius, ook bekend onder de naam Agapanthus dyeri, behoort tot de familie van de leliefamilie en is een endemische soort uit het noordoosten van Zuid-Afrika, nabij Mozambique, waar ze groeit in graslanden en aan bosranden, meestal in steile rotsachtige gebieden van het Drakensberggebergte. Deze bolgewas houdt van klimaten met zomerse neerslag. Vanaf het voorjaar ontwikkelt zich een brede pol van stijf, lijnvormig en donkergroen loof van ongeveer 50 cm hoogte, met een breedte tot 60 cm. Oudere planten hebben vaak volledig bladverliezend loof. De kenmerkende schermen van deze soort zijn dicht en hangend, samengesteld uit 30 tot 40 bloemen in levendig blauw-paars aan de binnenkant, donkerder aan de buitenkant. Deze bloemen worden gedragen door bloemstelen in een bijna zwart bruin-paars, een tint die ook terugkomt op het bovenste deel van de bloemstengels. Ze stijgen tot 70 cm (soms meer bij een oudere plant), ruim boven het loof uit dat bestaat uit lijnvormige donkergroene bladeren, 20-30 cm lang en 1,5 cm breed. De bloei vindt plaats tussen juli en september, afhankelijk van de regio. De lange hangende trompetten, zijdeachtig en zeer grafisch, die niet lijken te willen openen, zijn zeer donker blauw-paars en rechtopstaand in knop, waarna ze zich naar de grond buigen. De vruchtzetting van deze agapanthus toont een mooie bruin-zwart-paarse tint.

Deze halfgroenblijvende tot bladverliezende variëteit is relatief winterhard wanneer ze goed is ingeburgerd; een volwassen plant overleeft vorst tot ongeveer -10°/-12°C in lichte, goed doorlatende grond. Ze moet worden geplant in een pot die 's winters binnen wordt gezet en in de zomer op een zonnig terras wordt geplaatst, of in volle grond, op een warme standplaats en in vochtige en zeer goed doorlatende grond. Het is een plant die zich thuis voelt aan zee, in een Engelse cottage-tuin en zelfs in een stadstuin met een eigentijdse stijl. De donkere kleur vormt prachtige contrasten met de witte bloemen van gaura's, camassia, lavatera's of cleome's. Afgesneden en in een vaas gezet, brengen de bloemen veel originaliteit in huis.