Matteuccia struthiopteris - Struisvaren

De Matteuccia struthiopteris, ook wel bekend als Struisvaren, is een grote en prachtige varen met een wijd uitlopende groeiwijze en een zeer grafisch uiterlijk. Hij vormt een bundel van grote, steriele en veerachtige bladeren (fronden) in een magnifiek zachtgroen, die doorschijnend zijn als ze jong zijn. Dit zorgt voor een betoverend schouwspel in de lente in bosrijke omgevingen. Deze bladeren verdwijnen in de winter, terwijl er in het hart van de plant een krans van kleine, steriele fronden ontstaat. Deze zijn eerst olijfgroen, worden later bruin en blijven in de winter aan de plant. Deze superbe, atypische plant is extreem winterhard en toch niet moeilijk te laten slagen in een vochtige, niet te kalkrijke bodem, in halfschaduw of zelfs in lichte schaduw.

De Matteuccia struthiopteris, soms ook struisveer-varen genoemd, is een wortelstokvormende en uitlopende plant die oorspronkelijk uit het gematigde noordelijk halfrond komt, meer specifiek uit het oosten van Noord-Amerika, Azië, Scandinavië, de Alpen en Duitsland. Deze plant behoort tot de familie van de Dryopteridaceae en staat zeer dicht bij de Matteuccia pensylvanica, die een vorm met iets donkerder en groter blad zou zijn. De plant heeft een opgaande groeiwijze, in een wijd uitlopende pol van grote, in een krans geplaatste fronden die vanuit de grond ontspringen. Ze bereiken een hoogte van 80 cm tot 1 meter en minimaal 50 cm breedte. Door zijn wortelstokken kan de plant zich zijwaarts uitbreiden, door de aanmaak van nieuwe groeipunten die op 10 à 20 cm van de moederplant opduiken, soms zelfs verder. De nieuwe 'krulvarens' (de karakteristiek opgerolde scheuten van varens) komen vanaf april boven de grond. Ze zijn veerachtig, zeer fijn verdeeld en samengesteld uit geveerde deelblaadjes in een zeer zachtgroene kleur. Deze deelblaadjes zijn zelf ook lancetvormig en vrij smal. Eind juli ontstaan er in het midden van de krans smalle, fertiele fronden die niet hoger worden dan 25 à 35 cm. Ze zijn eerst olijfgroen en worden later bruin, hebben opgerolde randen en zijn sierlijk en licht als kant. Onder hun golvende vorm bedekken ze de sporenhoopjes (de voortplantingscellen) van de plant. De wortelstok groeit ook verticaal en kan bij een oudere plant tot 15 of 20 cm boven de grond uitkomen. Als de plant het naar zijn zin heeft, kan deze snelgroeiende plant zich een beetje invasief gedragen.

De Matteuccia is een betoverende, grote varen. Afhankelijk van de soort kunnen ze veel of helemaal geen uitlopers vormen. Gezien de ruimte die u heeft, is dit een absoluut belangrijk kenmerk om rekening mee te houden. De Matteuccia struthiopteris behoort tot de soorten die zich relatief bescheiden ontwikkelen. Hij is gewoonweg fantastisch in een bosachtige omgeving, onder bladverliezende bomen of struiken. U kunt hem ook bij een waterpartij plaatsen, waar zijn architectonische silhouet weerspiegeld wordt. Het wonder van zijn opgerolde scheuten die uit de grond komen, is altijd intrigerend en zal kinderen veel plezier bezorgen. Daarna ontvouwt zich het schouwspel van zijn fronden die zich ontplooien tot grote struisveren en het licht laten spelen. U kunt ze combineren met wederik, mosselplantje, elfenbloem of akelei in een losse, vochtige bodem, beschut tegen de felle zon die de bladeren kan laten verkleuren. In onze tuin hebben we hem gecombineerd met de Japanse sleutelbloem en de wilde hyacint die zich tussen zijn wortelstokken uitzaaien.