Cortaderia richardii - Pampasgras

BELANGRIJK: uit zorg voor het behoud van onze natuurlijke ecosystemen en in overeenstemming met de Europese Verordening nr. 1143/2014 betreffende de preventie en het beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten, hebben wij deze plant uit ons assortiment verwijderd. Deze is daarom niet meer te koop.

Cortaderia richardii is de kleine pampasgras, ook wel Nieuw-Zeelands pampasgras genoemd. Het is een vast siergras dat kleiner, compacter en vroeger bloeiend is dan de soort sellona. Uit een mooie pol van fijne, sierlijk gebogen, blauwgroene bladeren schieten vanaf het begin van de zomer lange stengels met charmante, luchtige, overhangende aren in een crèmekleurig chamois. Matig winterhard maar windtolerant, stelt het weinig eisen en gedijt zowel in de volle zon als in halfschaduw, in gewone tuingrond, zelfs arme, droge of vochtige en zelfs zouthoudende grond. Zijn grafische en luchtige charme komt het best tot zijn recht in een border of als haag in plaats van solitair.

Cortaderia richardii is een siergras dat behoort tot de Grassenfamilie (Poaceae). Het is afkomstig uit Nieuw-Zeeland, in tegenstelling tot de soort sellona die uit Argentinië en Brazilië komt. In zijn natuurlijke omgeving gedijt het in allerlei milieus, droog of vochtig, en in arme, zeer zanderige duingrond. Dit gras vormt een pol van lineair, in een mild klimaat wintergroen, scherp, taai en ritselend blad, met een hoogte van 1,20 m en een breedte van 80 cm en een licht gebogen habitus. Tijdens de bloei kan het tot 2 meter hoog worden. De bladeren hebben een blauwgroene kleur. De bloeiwijzen verschijnen aan het begin van de zomer, in juni-juli, vanuit het midden van de pol, in de vorm van eenzijdige, losse pluimen in een crèmekleurig chamois, 30 tot 60 cm lang. Ze worden gedragen door cilindrische, buigzame stengels die bestand zijn tegen wind. Het is winterhard tot -12°C.

Cortaderia richardii vormt inderdaad brede pollen met een zeer exotisch uiterlijk, maar je neemt het niet zomaar in de tuin op zonder er goed over na te denken. Zijn motto zou wel eens kunnen zijn: "Ik ben er, ik blijf er!". Dit weinig eisende siergras heeft het voordeel dat het zich aanpast aan alle tuinen, behalve misschien de allerkleinste. Geschikt voor grote borders, brengt zijn sterke aanwezigheid een mooie struktuur en veel gratie, mits je het voldoende ruimte geeft. Contemplatieve tuiniers zullen het tussen asters, achter chrysanten of doorbloeiende rozestruiken planten, en het laten groeien en uitdijen. In een wilde en uitwaaierende of juist moderne en strakke sfeer, kun je het zien spelen met de wind en buigen onder regenbuien. In de stad passen pampasgrassen, met hun pasteltinten, goed om hoeken te verzachten zonder te storen. Prachtig geplant bij waterpartijen, begeleiden ze vernonia's in goed doorlatende grond.

Let op: Pampasgras blijkt in sommige regio's invasief te zijn. Ontsnapt uit tuinen, koloniseert het braakliggende terreinen, zandige milieus, vochtige gebieden... wat belangrijke ecologische verstoringen veroorzaakt. Als u in een dergelijke regio woont, raden wij u aan het niet te planten. Het kan worden vervangen door vele architectonische grassen, zoals prachtriet (Miscanthus).