Rosa omeiensis sericea pteracantha - Botanische roos

De Rosa omeiensis pteracantha, ook wel Rosa sericea pteracantha of zijderoos genoemd, is een zeer bijzondere Chinese wilde roos die wordt gekweekt om de schoonheid van zijn grote, rode en doorschijnende doorns die prachtig oplichten in tegenlicht, vooral decoratief op jonge scheuten. Deze dichte, bossige struik produceert begin zomer kleine bloemen in de vorm van witte hondsrozen, licht als vlinders die fladderen boven het donkergroene, varenachtige loof. Zeer winterhard, verdraagt hij droogte goed en heeft een voorkeur voor zonnige standplaatsen. Een prachtige curiositeit om te introduceren in een grote tuin, in een landelijke haag. Zijn bijzondere takken worden ook veel gebruikt in bloemschikkunst.

De Rosa sericea subsp. omeiensis f. pteracantha is een wilde roos afkomstig uit de hoge bergen van Midden- en Zuidwest-China (tussen 2.000 en 4.000 m hoogte). Ontdekt in 1884 door abbé Delavay in een naaldbos, werd hij rond 1890 in Frankrijk geïntroduceerd. Hij wordt ingedeeld in dezelfde familie als de pimpernelroos, vanwege zijn sterk ingesneden blad met 5 tot 13 minuscule blaadjes met fijn getande rand. Het betreft een grote, krachtige struik of heester met een opgaande, bossige groeiwijze, die 2 tot 2,50 m hoogte kan bereiken, of zelfs meer indien niet gesnoeid, iets minder in breedte. Zijn jonge takken zijn grijsgroen met een rode waas, bedekt met een laagje fijne haartjes en bewapend met talrijke driehoekige doorns, zeer breed aan de basis (tot 2 cm), in de vorm van kammen, met een rode kleur waar het zonlicht doorheen schijnt. Ze worden ondoorzichtig op oudere stengels. De bloei vindt plaats in juni en vertoont een uniek kenmerk: de witte hondsrozen van deze roos hebben slechts 4 bloemblaadjes in plaats van de gebruikelijke 5. Ze meten ongeveer 2,5 tot 3,5 cm in diameter. Ze maken plaats voor geeloranje vruchten die bij rijpheid rood worden, bekroond met blijvende, stekelige kelkblaadjes. Een korte snoei in het voorjaar bevordert de productie van talrijke jonge scheuten.

Hoewel de passie voor wilde rozen niet wijdverspreid is, is deze ruimschoots gerechtvaardigd, vooral in arme bodems of onder moeilijke klimaten: deze rozen zijn niet alleen de ouders van onze moderne rozen, maar ook over het algemeen robuuster en zeer betrouwbaar. De zijderoos is een excentrieke en charmante roos, werkelijk weinig veeleisend, een bijzondere roos voor een tuin van liefhebbers. Hij is nuttig in een landelijke of afwerende haag, want hij vormt een stekelige massa die moeilijk te passeren is. Kies zijn standplaats zorgvuldig, zodat het licht in tegenlicht de pracht van zijn doorns onthult. Hij is mooi voor de massa van grote asters (Aster laevis, Aster turbinellus, Kalimeris mongolica, Solidaster), vrij in een wilde tuin, of omringd door warme tinten zoals het najaarsloof van cotinus en bladverliezende kardinaalsmutsen. In het voorjaar begeleiden het parfum en de rondheid van seringen, de zuiverheid van jasmijnstruiken zijn gloednieuwe jeugd, terwijl in de zomer de vlinderstruiken en remonterende oude rozen het stokje overnemen. Tot slot is dit een zeer winterharde struik, onderhoudsarm, sober en droogteresistent zodra hij goed is gevestigd.