Rosa gallica Officinalis - Historische roos

De Rosa (x) gallica Officinalis, de Apothekersroos, is een struikroos die sinds de 13e eeuw in Frankrijk wordt gekweekt in kruidentuinen vanwege zijn geneeskrachtige eigenschappen. De sierwaarde en de ongewone kracht van deze bijna wilde roos wisten al snel de allereerste rozentelers te verleiden, die hem gebruikten om andere vormen en variëteiten te creëren, waarvan de meeste vandaag de dag zijn verdwenen. Als overlever uit het verleden weet deze historische roos ook nu nog liefhebbers van robuuste en betrouwbare planten te bekoren met zijn overvloedige zomerbloei, halfgevuld en felgekleurd, in een glanzend karmozijnroze. Vol charme, extreem winterhard, verdraagt hij schaduw, kan hij tegen droogte en past hij in elke tuin, van noord tot zuid in ons land.

De roos Rosa (x) gallica Officinalis, ook wel Roos van Provins, rosa gallica 'Plena', Rosa galliva of Rosa 'Semi-duplex' genoemd, wordt beschouwd als een ondersoort van de botanische roos Rosa gallica, die oorspronkelijk uit Midden- en Zuid-Europa en Klein-Azië komt. Al in 1583 genoemd in het Westen door Carolus Clusius, werd de apothekersroos in zijn tijd al bezongen door de Griekse dichter Anacreon in de 6e eeuw v.Chr. Hij werd waarschijnlijk naar Gallië gebracht door de Romeinse verovering en werd, dankzij Thibaud IV van Champagne, vanaf 1240 een van de symbolen van de stad Provins. Alle zogenaamde gallische rozen zijn resistente en weinig veeleisende struiken die de neiging hebben om uitlopers te vormen wanneer ze op hun eigen wortels worden gekweekt.

De Apothekersroos heeft logischerwijs een Award of Garden Merit in Engeland ontvangen, voor zowel zijn sierwaarde als zijn prestaties in de tuin. Deze lage struik, met een bossige groeiwijze, bereikt ongeveer 90 cm hoogte bij 1 m breedte, met een matig snelle groei. Het blad heeft een vrij donkere groene tint, is mat en opmerkelijk gezond. Hij bloeit in juni-juli, lang en overvloedig, met halfgevulde tot gevulde middelgrote bloemen die een doorsnede van 8 tot 9 cm bereiken, gegroepeerd in kleine trossen. De 8 tot 15 bloemblaadjes waaruit de bloem bestaat, zijn gerangschikt in een platte kom. In een fel karmozijnroze, staan ze rond een hart van felgele, zeer opvallende meeldraden. De bloei wordt gevolgd door de vorming van vele vruchten, rozenbottels genaamd, eivormig en oranjerood van kleur wanneer ze rijp zijn. De geur van deze rozen is zeer aangenaam, typisch ouderwets roos, meer of minder licht of intens afhankelijk van het tijdstip en het klimaat. De gallische roos, Rosa gallica, zeer vruchtbaar, is een botanische soort die van groot belang was bij de creatie van de eerste Europese variëteiten.

Later verwaarloosd ten gunste van remonterende hybride variëteiten, zijn gallische rozen toch sterke rozen vol geschiedenis. Het zijn struiken zoals 'Officinalis', 'Versicolor', 'Cardinal de Richelieu' of 'Charles de Mills' die standhouden in oude, verlaten tuinen, waar veel andere soorten het al lang hebben opgegeven. Vol charme, glanzend, zorgeloos, de Roos van Provins draagt bij aan de uitbundigheid van borders met zomerbloeiende struiken, landschappelijke hagen, in combinatie met buddleia's, abelia's of deutzia's. Zijn bescheiden omvang maakt het mogelijk om hem in vasteplantenborders te plaatsen, waar hij prachtig combineert met vaste geraniums, pluimphlox, damastbloem of purperleeuwenbek. Zeldzame kwaliteiten die doen vergeten dat hij maar één keer bloeit, een gebrek dat we andere bloeiende struiken niet kwalijk nemen! Hij verdient beslist een plek in elke tuin van rozenliefhebbers.

Als u genoeg ruimte heeft, zijn Engelse, Oude of Struikrozen prachtig wanneer ze in groepen van drie worden geplant. Ze groeien samen tot 'één' weelderige struik die nog royaal zal bloeien.