Rosa Damastroos - Damascener roos

De Damascener roos, in het Latijn Rosa (x) damascena, is een zeer oude, struikvormige rozensoort die aan de basis staat van vele variëteiten en nog steeds wordt gekweekt voor de parfumerie vanwege de rijke hoeveelheid rozenessentie in de bloem. De groeiwijze is opgaand maar soepel, de plant is robuust en gezond, gekleed met aangenaam lichtgrijsgroen blad. Deze roos biedt een zomerbloei die bij warm weer een krachtige, zoete geur verspreidt. De halfgevulde bloemen, meestal lichtroze van kleur, komen in de zomer in overvloed tot bloei. In de tuin past deze krachtige rozestruik perfect in een vrije haag.

Deze Damascener roos is een van de botanische soorten met een onbekende herkomst, mogelijk in 1254 meegenomen uit het Heilige Land door Robert de Brie tijdens een kruistocht. Tegenwoordig komt deze struik min of meer spontaan voor in Syrië, Marokko, Andalusië en de Kaukasus. Specialisten denken dat deze hybride drie hoofdvoorouders heeft: de Gallische roos Rosa gallica, Rosa phoenicia of Rosa moschata en Rosa fedtschenkoana. Tot de nakomelingen behoren de Bulgaarse geurroos 'Trigintipetala', Rosa x damascena 'Versicolor' (synoniem 'York en Lancaster'), Ispahan (synoniem Pompon des Princes), Madame Hardy en de rozestruik 'Celsinia'.

De Damascener roos is een mooie struik met een vrij snelle groei, een eerder opgaande, zelfs licht klimmende groeiwijze, die ongeveer 2 m hoog wordt en 1,50 m breed. Bij regelmatige snoei wordt hij voller. De twijgen dragen sterke, gebogen doornen evenals kleine stekels. Het blad is verdeeld in deelblaadjes met een wat grijsgroene kleur en is opmerkelijk gezond. Dit bladverliezende loof valt in het najaar. Deze roos bloeit overvloedig in juni-juli met enigszins losse bloemboeketten van gemiddelde grootte die een diameter van 6-7 cm bereiken. Elke bloem bestaat uit doorschijnende, licht transparante roze bloemblaadjes. In volle bloei toont de wijd geopende bloemkroon een prachtig hart van goudgele meeldraden. De geur van Damascener rozen, nauwkeurig bestudeerd, blijkt meer dan 400 bestanddelen te bevatten. Hij is krachtig, aangenaam en blijft hangen in gedroogde of verwelkte bloemen. De vruchten zijn bijna eivormig, rood en gewimperd. Deze krachtige variëteit heeft ruimte nodig om zijn potentieel te benutten.

Hoewel later opzij gezet voor doorbloeiende hybride variëteiten, zijn botanische rozen toch sterke planten met een rijke geschiedenis. Het zijn struiken zoals de Damascener roos die de faam van deze planten hebben gemaakt. Deze roos, die weinig in de handel wordt aangeboden, heeft zijn plek in de tuin van een liefhebber van oude en botanische rozen, in een geurentuin en zelfs in een bloeiende haag. Hij draagt bij aan de uitbundigheid van borders met zomerbloeiende struiken, landschappelijke hagen, in combinatie met vlinderstruiken (Buddleja), witte spirea's, abelia's of seringen. Zijn krachtige ontwikkeling verdient een zorgvuldige aanplant, met een onderlinge afstand van 1 meter tussen elke struik. Als u genoeg ruimte heeft, zijn Engelse, Oude of Struikrozen prachtig wanneer ze in groepjes van drie worden geplant. Ze groeien samen uit tot 'één' weelderige struik die nog royaal zal bloeien.