Rosa Harlow Carr - David Austinroos

De Engelse roos Harlow Carr® is een waar juweeltje, dat een ijzersterke gezondheid verbergt! Zijn bloemen, van gemiddelde grootte, zijn van een zeer zuiver roze, met een uitgesproken geur van oude roos. Ze openen zich onmiddellijk in diepe komvorm en vormen een betoverend rozet dat in kwadranten is verdeeld. Zeer bossige, maar soepele groeiwijze voor deze variëteit met een begroeiing die van onder tot boven bedekt is met bloemen.

Het is een prachtige variëteit, vol finesse, maar toch zeer robuust. Hij vormt een bijna ronde struik van 1,25 m hoogte en 1 m diameter. Zijn soepele stengels dragen allemaal bloemen, zelfs die welke zich bij de basis van de struik bevinden. De eerste jaren kan de regen ze op de grond doen liggen, maar dit nadeel zal in een voordeel veranderen wanneer de plant zijn volledige volwassenheid heeft bereikt. Wanneer hij volwassen is, produceert deze afgeronde rozestruik namelijk bloemen vanaf de voet tot aan de twijgen. De bloemen, zuiver roze tot middelroze, verspreiden een sterke geur van oude roos die doet denken aan cosmetica op basis van roos. Deze variëteit is zeer doorbloeind en goed bestand tegen ziekten.

De Engelse Rozen staan erom bekend perfect doorbloeind te zijn en hun bloemen staan bekend als mooie, zeer regelmatige en sterk geurende rozetten. Het zijn ook zeer veelzijdige, aanpasbare planten. Ze zijn ontstaan uit kruisingen tussen oude rozen (Damas, Gallica en Bourbon) en moderne rozen (Theehybriden en Floribunda's). Ze lijken door hun natuurlijke groeiwijze op oude rozen en bieden grote, komvormige bloemen, romantisch en bohemien. De moderne rozen hebben fellere tinten en hun doorbloeinde bloei ingebracht. Als u voldoende ruimte heeft, zijn Engelse, Oude of Struikrozen prachtig wanneer ze in groepen van drie exemplaren worden geplant. Ze zullen samen groeien om 'één enkele' weelderige struik te vormen die nog rijkelijker zal bloeien.

Harlow Carr, in Yorkshire, is de meest recente tuin van de Britse Tuinbouwvereniging (RHS).

Gekweekt door David Austin 2005.