Crocus ochroleucus - Herfstkrokus
Crocus ochroleucus - Herfstkrokus
Crocus ochroleucus - Herfstkrokus
Crocus ochroleucus
Herfstkrokus
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Crocus ochroleucus is een botanische soort uit Syrië, Libanon en Noord-Israël die bloeit in het hart van het najaar, in oktober-november. Deze weinig aangeplante soort staat bekend om zijn snelle vermeerdering en gemakkelijke teelt in zeer goed doorlatende grond die droog is in de zomer. Zijn kleine bloemen in een stralend crèmewit openen zich herhaaldelijk telkens als het weer het toelaat, gedurende een lange periode. Je plant hem in een rotstuin, grindtuin, verhoogd perk of zelfs in een gazon op een geschikte standplaats. De winterhardheid van deze crocus wordt geschat op -17 °C.
De Crocus ochroleucus behoort tot de irissenfamilie, net als andere crocussen. Deze inheemse soort uit het Midden-Oosten groeit daar van nature in rotsachtige heuvels. Ondanks zijn herkomst is hij bestand tegen kou. Zijn knollen zitten diep in de grond, wat ze beschermt tegen vorst en knaagdieren. En zomerdroogte is geen probleem, integendeel.
De Crocus ochroleucus bloeit tussen eind oktober en begin december, afhankelijk van het klimaat. Elke bol produceert meerdere bloemen van 3-4 cm hoogte, gedragen door een lange buis. Ze komen tegelijk met het zich ontwikkelende blad boven de grond. De bloemen, in de vorm van een langgerekte beker, bestaan uit 6 crèmewitte bloembladen met een goudgele basis. Ze openen zich en tonen dan een gele keel. De bloemen sluiten zich 's nachts en bij regenachtig weer, om zich wijd te openen in de zon. Het blad bestaat uit fijne, lijnvormige, enkelvoudige en verspreid staande bladeren in een middengroene kleur, met een duidelijke hoofdnerf. De 'bollen' zijn hier knollen bedekt met een vezelige bolrok met parallelle vezels. Een knol is, in de plantenmorfologie, een ondergronds opslagorgaan dat eruitziet als een bol, maar gevormd is door een verdikte stengel die hier omgeven is door een vezelige bolrok. Deze ochroleuca-variëteit produceert veel kleine dochterknollen en zaait zichzelf vrijelijk uit in lichte grond.
De botanische crocussen zijn bijzonder geschikt om te verwilderen door zaai in wilde weiden of onder bladverliezende bomen. De Crocus ochroleucus zal de korte najaarsdagen verlichten. Hij zal het naar zijn zin hebben en verwilderen op een zonnige plek in elke zeer goed doorlatende bodem. Combineer herfstcrocussen met voorjaarscrocussen om meerdere keren per jaar van bloei te kunnen genieten. Enkele combinatie-ideeën: met anemone blanda en Napolitaanse cyclamen, andere kleine voorjaarsbollen zoals botanische tulpen en narcissen.
Een bijzonder weetje over crocussen: de wortels hebben de eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, zodat de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Crocus
ochroleucus
Iridaceae
Herfstkrokus
Midden-Oosten
Andere Herfst Crocus
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Plant de kleine bollen van de *Crocus ochroleuca* vóór 20 september in goed losse en doorlatende grond, verrijkt met potgrond, op een diepte van 5-6 cm en met 8 cm tussenruimte, of in groepjes van drie om de 15 à 20 cm. Het is beter om ze ter plaatse te laten staan. Ze zullen steeds voller en rijker bloeiende pollen vormen en zichzelf uitzaaien. Denk er ook aan om er een paar potbeplantingen voor op uw terras van te maken. De *Crocus ochroleuca* groeit op zeer goed doorlatende, steenachtige of zanderige bodems en geeft de voorkeur aan een zonnige standplaats die de kroonbladen volledig laat openen. Hij verdraagt temperaturen tot ongeveer -15°C (waarschijnlijk zelfs lager) en zomerdroogte, tijdens zijn rustperiode. De krokus vereist geen speciaal onderhoud. Zorg ervoor dat u het loof niet afsnijdt voordat het geel wordt. De knollen zijn gevoelig voor overmatige vochtigheid, wat ze tijdens hun rustperiode kan laten rotten. Knaagdieren zijn dol op deze knollen, en huisjesslakken en naaktslakken op alle bovengrondse delen van de plant.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).