Crocus karduchorum - Herfstkrokus

De Crocus karduchorum is een botanische soort afkomstig uit het zuidoosten van Turkije die bloeit in het vroege najaar. Zeldzaam in de teelt, wordt hij beschouwd als vrij eenvoudig te telen, mits geplant in een goed gedraineerde, niet-kalkhoudende grond die in de zomer opdroogt. Deze soort, vaak verward met de Crocus kotschyanus, kenmerkt zich door licht roze-paarse bloemen met een witte keel waaruit een eveneens witte, zeer fijn verdeelde stijl tevoorschijn komt. Hij wordt geplant in een rotstuin, grindtuin, verhoogd plantvak of zelfs in een gazon op een geschikte standplaats. De winterhardheid van deze crocus is in de literatuur niet goed gedocumenteerd.

De Crocus karduchorum behoort tot de irissenfamilie, net als alle crocussen. Deze soort is afkomstig uit de regio van het Vanmeer, in het uiterste oosten van Turkije, waar hij groeit in stenige en zure bodems, onder eiken en in struikgewas. Het Vanmeer ligt op het Armeens Hoogland dat een hoogte bereikt van 1640 meter. Deze soort werd in 1859 benoemd en ontving een Award of Garden Merit van de R.H.S. al in 1928. Hieruit kunnen we afleiden dat de teelt ervan waarschijnlijk geen zaak is voor specialisten!

In de tuin bloeit deze crocus in september-oktober. Elke knol produceert een bloem van 10 cm hoogte die uit de grond komt, voordat de bladeren zich ontwikkelen. De bloemen, in de vorm van een langgerekte kelk, bestaan uit 6 bloembladen die fijn paars geaderd zijn op een lila achtergrond. Ze openen zich stervormig en tonen een witte keel. Het hart van de bloem wordt ingenomen door een kenmerkende witte stijl, verdeeld in zeer dunne draden. Deze stijl steekt uit boven een zuil van meeldraden met bleekgele helmhokjes. De bloemen sluiten zich 's nachts en bij slecht weer, om zich wijd te openen in de zon. Het loof komt na de bloei boven de grond, blijft in de winter staan en sterft af in het vroege voorjaar. Het bestaat uit fijne, lijnvormige, enkelvoudige en verspreid staande bladeren, in een middengroene kleur met een opvallende hoofdnerf. De 'bollen' zijn hier knollen bedekt met een vezelige bolrok met parallelle vezels. Een knol is, in de plantenmorfologie, een ondergronds opslagorgaan dat eruitziet als een bol, maar gevormd wordt door een verdikte stengel die hier omgeven is door een vezelige rok.

De Crocus karduchorum brengt een welkome kleuraccent in het vroege najaar. Plant hem in rotstuinen, gazons, op een zonnige plek. Hij zal het naar zijn zin hebben en verwilderen in een goed gedraineerde, lemige of humusrijke, licht zure grond. Combineer herfstcrocussen met hun voorjaarscousins om meerdere keren per jaar van bloei te kunnen genieten. Enkele combinatie-ideeën: met anemone blanda, botanische narcissen en cyclamen, andere kleine voorjaarsbollen zoals tulpen en botanische narcissen. Midden in het gazon kiest u voor druifjes en viooltjes.

Een leuk weetje over crocussen: de wortels hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, zodat de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.