Crocus pulchellus - Herfstkrokus

De Crocus pulchellus, soms ook wel Harige crocus of Crocus van Constantinopel genoemd, is een prachtige botanische soort met najaarsbloei die gemakkelijk te kweken is in elke goed doorlatende grond. Deze kleine bolgewas produceert bloemen in een licht lila-blauwe kleur die fijne paarse aders laten doorschemeren. In het midden van de kroonbladeren bevindt zich een gele keel met een decoratieve oranje stijl. Ze komen boven de grond aan het eind van het seizoen, als de temperatuur daalt en de regen terugkeert, nog vóór het blad verschijnt. Plant de kleine bollen in een rotstuin, als borderrand, aan de voet van loofbomen of in een gazon. Maar ook in potten, zodat je de fijnheid van de bloemen van dichtbij kunt bewonderen.

De Crocus pulchellus behoort tot de irissenfamilie, net als alle andere crocussen. Deze soort, verwant aan C. speciosus, heeft een stevigere bloembuis, waardoor de bloem minder snel omvalt bij regen. Hij komt van nature voor van het noorden van het Balkanschiereiland tot het noordwesten van Turkije, via de berg Athos in Noord-Griekenland. Het is een plant die is aangepast aan mediterrane bergklimaten. In het wild groeit deze crocus in graslanden, onder bomen of in lichte struikgewas. Hij is in Engeland bekroond door de RHS vanwege zijn sierwaarde en prestaties in de tuin. Daarom mogen we aannemen dat de teelt ervan geen zaak voor specialisten hoeft te zijn!

In de tuin bloeit deze Crocus pulchellus in september-oktober, afhankelijk van het klimaat. Elke bol produceert een bloem van 10 cm hoogte die boven de grond komt, voordat de bladeren zich ontwikkelen. De bloemen, in de vorm van een langgerekte kelk, bestaan uit 6 bloembladen die fijn geaderd zijn met purperpaars op een lila-blauwe achtergrond. Ze openen zich naar een kleine gele keel. Het hart van de bloem wordt ingenomen door een oranje stijl die is verdeeld in filamenten. Deze stijl steekt uit boven een zuil van meeldraden met witte helmhokjes en harige helmdraden. De bloemen sluiten zich 's nachts en bij slecht weer, om zich wijd te openen in de zon. Het blad komt na de bloei boven de grond, blijft in de winter groen en sterft af in het vroege voorjaar. Het bestaat uit fijne, lijnvormige, enkelvoudige en afwisselende bladeren, in een middengroene kleur met een duidelijke hoofdnerf. De 'bollen' zijn hier knollen bedekt met een leerachtige bolrok die aan de basis in ringen splijt. Een knol is, in de plantenmorfologie, een ondergronds opslagorgaan dat eruitziet als een bol, maar gevormd wordt door een verdikte stengel die hier omgeven is door een vezelige bolrok.

De bloei van de Crocus pulchellus is een aangename verrassing in het vroege najaar. Plant hem in rotstuinen, gazons, in de zon of zelfs in de schaduw van struiken en loofbomen. Hij zal het naar zijn zin hebben en verwilderen in elke goed gedraineerde grond, zelfs als die 's zomers een beetje vochtig is. Combineer herfstcrocussen met hun voorjaarscousins om meerdere keren per jaar van bloei te kunnen genieten. Enkele combinatie-ideeën: met anemone blanda, botanische narcissen en cyclamen, of andere kleine voorjaarsbollen zoals tulpen en botanische narcissen. Midden in het gazon kies je voor druifjes en viooltjes.

Een handige tip over crocussen: de wortels hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, zodat de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.