Hedera Sagittifolia - Klimop

De Hedera helix 'Sagittifolia' is een winterharde sierklimop die zich kenmerkt door zijn wintergroene, lichtgroene blad met 5 zeer langwerpige lobben. Bij uitstek een klimplant, hij kan zich aan allerlei ondergronden hechten om een prachtige groene muur te vormen, of over de bodem kruipen en een elegant bodembedekkend tapijt creëren. Hij houdt van diepe grond, maar is eenmaal gevestigd goed bestand tegen droogte.

De pijlklimop behoort tot de klimopfamilie (Araliaceae) – klimop is trouwens een van de weinige Europese soorten binnen deze familie, die vooral in tropische en subtropische klimaten voorkomt. De gewone klimop groeit in alle bossen, waar je hem boomstammen ziet beklimmen of over de grond ziet kruipen (dit zijn overigens twee manieren om hem in de tuin te gebruiken, zoals we verderop zullen zien). Het is een van de makkelijkst te herkennen soorten, met zijn wintergroene, leerachtige, meer of minder gelobde bladeren en duidelijke nerven. Minder bekend is echter dat dit een jeugdstadium is: wanneer hij de top van zijn steun (een muur, een boom...) bereikt, wordt de klimop volwassen en produceert dan ongelobde, gave bladeren. Tussen september en november bloeit de klimop (alleen als hij volwassen is) met kleine groenwitte schermen. Hoewel ze niet erg decoratief zijn, zijn ze extreem nuttig voor bestuivers, die hier een late bron van nectar vinden. Bovendien vormen deze bloemen enkele weken later kleine zwarte bessen, zeer geliefd bij vogels (dit is opnieuw een onverwachte voedselbron tijdens de winter), maar giftig voor mensen. Klimop kan zichzelf vasthouden dankzij zijn stevige hechtwortels die aan de jonge stengels zitten.
De Hedera 'Sagittifolia' is een prachtige variëteit, gekenmerkt door zijn middelgrote, lichtgroene bladeren met lichtere nerven, die in 5 lobben zijn ingesneden, waarvan de middelste zeer langwerpig is. Met een gemiddelde groeisnelheid bereikt hij ongeveer 4 meter hoog en 3 meter breed onder goede omstandigheden.

De teelt van de pijlklimop is heel eenvoudig: geef hem een diepe grond, zelfs kalkhoudend of kleiachtig, vochtig tot nat, en hij zal zich blijvend vestigen. Hij is ook zeer winterhard. Let wel op dat zijn groei, vooral in het begin, vrij langzaam is: aarzel daarom niet om enkele stengels tegen de grond aan te drukken om beworteling te stimuleren (dit is afleggen). Hij geeft de voorkeur aan schaduw of halfschaduw, zeker de eerste jaren, maar eenmaal gevestigd is hij extreem aanpasbaar, zelfs als de bodem wat droog is.
Je kunt hem als klimplant gebruiken in een grote boom of tegen een muur, maar hij is ook een uitstekende bodembedekker voor in het bos of in een border met halfschaduw, of als hangplant bovenop een muurtje. Teelt in een grote pot is mogelijk, mits je wel op de watergift let. De elegantie van zijn fijn gelobde bladeren maakt hem een bijzonder waardevolle keuze voor een scene die zowel wild als verfijnd is.

Laten we ook enkele misvattingen uit de wereld helpen: klimop parasiteert, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, niet op bomen (hij gebruikt ze slechts als steun). Het kan voorkomen dat een oude boom bedekt met klimop omvalt, maar dat is dan meestal het gewicht van de klimplant dat een reeds verzwakte stam doet buigen. Bovendien beschadigt hij een muur alleen als de pleisterlaag al aangetast en gebarsten is. Er is dus geen enkel risico om hem tegen een gezonde muur te laten groeien. Gecombineerd met zijn ecologische nut, is dit een plant die je niet wilt missen!