Jasminum grandiflorum - Spaanse jasmijn

De Grootbloemige jasmijn, in het Latijn Jasminum grandiflorum, wordt ook wel Spaanse jasmijn of Jasmijn van Grasse genoemd, waar hij meer dan 3 eeuwen lang op grote schaal werd geteeld voor de extractie van het buitengewone parfum van zijn bloemen. Deze geur is uniek en perfect in balans, tegelijkertijd zoet en poederig, fruitig en bloemig, maar ook dierlijk. Je vindt deze jasmijn nog steeds in de tuinen van oude boerderijen, waar hij een dicht struikgewas vormt waarin zijn rankende twijgen verstrengeld zijn, wat meer doet denken aan een warrige struik dan aan een slanke klimplant. Zijn stervormige bloemen, mooi van formaat voor het geslacht, komen gedurende een lange periode uit, van mei tot oktober-november in een mild klimaat. In de vollegrond of in een pot op het terras: kies voor deze jasmijn, de echte, omwille van zijn geur!

De Grootbloemige jasmijn behoort tot de olijffamilie (Oleaceae). Oorspronkelijk afkomstig uit het westen van de Himalaya, is hij wijdverspreid van Noordwest-India tot Pakistan, tot aan het Arabisch Schiereiland en zelfs in Afrika, in Soedan, Kenia, Oeganda en Rwanda. Sommige botanici beschouwen hem als een ondersoort van de Gewone jasmijn (Jasminum officinale). Minder winterhard dan deze, is J. grandiflorum gemakkelijk in de vollegrond te kweken, in de zones van ons land waar de temperatuur niet onder de -6°C daalt gedurende twee weken aaneengesloten. Deze klimmende struik bereikt gemiddeld 3 m hoogte onder gunstige omstandigheden en spreidt zich uit over 2,5 m, met een vrij snelle groei. De bloei is opmerkelijk lang in verse grond, en loopt van mei tot november. In een droog en warm klimaat neemt hij een rustpauze in juli-augustus om in september weer op gang te komen, bij het terugkeren van de regen. De plant produceert in de bladoksel of aan het uiteinde van de twijgen wat losse pluimen, samengesteld uit 2 tot 9 bloemknoppen in roze-rood, die zich openen tot bloemen met 5 bloemblaadjes, 4 cm breed. Ze zijn aan de buitenkant roze-rood gekleurd, aan de binnenkant zuiver wit. Het half wintergroene loof is samengesteld uit geveerde bladeren met 5 of 9 kleine, ovale tot lancetvormige deelblaadjes in een enigszins blauwachtig groen. De stengels worden met de leeftijd houtig en lichtbruin, zonder bladeren. De jonge, groene twijgen die het loof dragen, zijn hoekig of gegroefd.

De Jasminum grandiflorum, als je zijn groei begeleidt, klimt in de aanval op struiken, treillage (rasterwerk), bogen, priëlen, trapleuningen of balkons in een gunstig klimaat. Zoals oude exemplaren die bijna in het wild groeien in wat verwaarloosde oude tuinen bewijzen, is hij perfect in staat om gebrek aan zorg en lange, droge zomers te weerstaan. In koudere streken kun je hem in een kuip kweken om hem in de winter te beschermen. Zet hem op het terras, om optimaal te genieten van zijn onvergetelijke geur, maar vermijd om hem dicht bij een slaapkamer te plaatsen waarvan het raam open blijft; sommigen beweren dat deze geur de slaap kan verstoren en hoofdpijn kan veroorzaken. Een van de beste toepassingen, in de vollegrond, is om hem in een wintergroene haag te planten: in de winter zullen zijn vaak kale twijgen, die een wat ruig geheel vormen, opgaan in de vegetatie, terwijl hij in de zomer getooid zal zijn met fijne slingers van licht loof en mooie, geurende witte sterren – een magische toets.

Zijn zeer geurige bloemen worden gebruikt in de parfumerie, dienen om thee te parfumeren, en maken deel uit van de samenstelling van traditionele remedies in Azië. De essentiële olie die eruit wordt gewonnen, wordt zowel in de parfumerie als in de keuken gebruikt. Zijn aroma vind je terug in kersen op brandewijn.