Clematis jouiniana Robert Brydon - Bosrank

De Clematis 'Mrs Robert Brydon', die vaak nog onder de naam Clematis jouiniana 'Robert Brydon' wordt verkocht, is een kruidachtige clematis die niet klimt, in tegenstelling tot veel andere soorten. De lange stengels grijpen zich niet vast aan een steun: ze spreiden zich wijd uit, hangen over een muurtje of glippen tussen de lage takken van een struik. Aan het einde van de zomer raken ze bedekt met een overvloed aan kleine, blauwwitte tot lichtpaarse bloemen. Robuust, zeer winterhard en weinig veeleisend, is deze oude variëteit een uitstekende bodembedekker voor grote borders en taluds.

Deze plant behoort tot de familie van de Ranonkelfamilie (Ranunculaceae) en de tuinbouwgroep Heracleifolia. Ze heeft een vaste plantenwortelstok, aan de basis licht verhout, en elk jaar in het voorjaar verschijnen er nieuwe scheuten. Een groot deel van de plant sterft in de winter af en wordt het volgende jaar vervangen. De officiële naam is Clematis 'Mrs Robert Brydon'. De plant werd lange tijd ingedeeld bij Clematis × jouiniana, een oude, krachtige hybride van Clematis vitalba en C. tubulosa.
'Mrs Robert Brydon' werd ontdekt in de jaren 1930 in de tuin van Elizabeth Prentiss in Cleveland, Ohio. Haar tuinman Robert Brydon maakte haar bekend en gaf haar de naam van zijn vrouw. De afstamming is lang onderwerp van discussie geweest. Moderne tuinbouwbronnen beschouwen haar als een spontane hybride tussen Clematis tubulosa en C. virginiana. De eerste is een vaste plant of halfheester, afkomstig uit Oost-China en Korea. De tweede is een krachtige klimmende clematis uit de gematigde streken van Canada en de Verenigde Staten. De groei van 'Mrs Robert Brydon' begint in het voorjaar rustig, maar vanaf midden zomer worden de stengels snel langer. Ze zijn dik, vertakt en buigzaam, en worden 1,50 tot 2 m lang, soms 2,50 m in vruchtbare grond. Ze kunnen een oppervlakte van 1,50 tot 2 m breed bedekken of dezelfde hoogte bereiken wanneer ze in een struik worden geleid. De bladverliezende bladeren staan in paren langs de stengels. Ze zijn verdeeld in drie ovale tot elliptische deelblaadjes, 3 tot 8 cm lang, glanzend donkergroen. Van juli tot september, soms tot oktober in een mild klimaat, dragen de uiteinden van de scheuten en de bladoksels vele vertakte boeketten. De enkele bloemen, 2,5 tot 3 cm in diameter, hebben vier smalle kelkbladen, crèmewit tot heel licht lavendelblauw. De blauwachtige rand en de licht gekromde punt geven de bloem een fris en delicaat uiterlijk. Lange crèmekleurige meeldraden vullen het hart van de bloemkroon. De bloemen verspreiden een lichte geur en trekken bestuivende insecten aan. Ze worden gevolgd door kleine vruchten verzameld in zilvergrijze pluizige hoofdjes, die in de herfst decoratief blijven. Deze uitbundige bloei, gecombineerd met een stevige groei die eenvoudig in het voorjaar wordt gesnoeid, verklaart de lange levensduur van deze variëteit in tuinen sinds bijna een eeuw.

De clematis 'Mrs Robert Brydon' wordt voornamelijk als bodembedekker gebruikt, maar de stengels kunnen ook tussen de lage takken van een struik worden geleid. De Physocarpus 'Midnight' heeft bijna zwart blad dat de blauwwitte bloemen laat uitkomen. In de buurt kunt u de Clematis recta 'Purpurea' planten. Ze vormt een soepele pol, in het voorjaar opvallend door haar purperen jonge bladeren, en in de zomer onder een wolk van kleine, geurige witte bloemen. Wat verderop biedt de Aster 'Little Carlow' in september een veelheid van kleine lavendelblauwe margrieten. In een meer romantische border kan de rozenstruik 'Alden Biesen', bedekt met trossen kleine roze bloemen, de stengels van deze mooie variëteit 'Mrs Robert Brydon' ondersteunen.

Tips: vermijd overmatige bemesting die de bladgroei stimuleert ten koste van de bloemen. Gebruik geen mulch om overtollig vocht te voorkomen dat de ziekte clematisverwelking bevordert.