Clematis cirrhosa Wisley Cream - Groenblijvende bosrank

De Clematis cirrhosa 'Wisley Cream' is een variëteit van de wasachtige clematis met een geurige winterbloei. Ze biedt verrassende, klokvormige bloemen in een wit-crèmekleur met een lichte zweem van bleekgeel, soms al vanaf november. Het glanzend groene, fijn ingesneden, wintergroene blad, dat in de winter een bronzen tint krijgt, is bijzonder sierlijk. In warme klimaten verdwijnt het in de zomer om droogte te ontlopen. Deze middelgrote variëteit is ideaal om een klimrek, muur of bladverliezende struik te bekleden. 'Wisley Cream' doet het ook uitstekend in potten met de steun van een klimhulp.

De Clematis 'Wisley Cream' is een houtige klimplant uit de ranonkelfamilie, van horticulturele herkomst. Ze werd in 2002 in Engeland bekroond door de R.H.S. vanwege haar gemakkelijke teelt. Ze stamt af van de Clematis cirrhosa, een mediterrane soort die geen snoei of onderhoud nodig heeft. 'Wisley Cream' heeft dunne, windende stengels die zich gemakkelijk aan hun steun vasthechten (in het Latijn betekent cirrhosa 'die zich als een rank oprolt'). Ze klimt tot een hoogte van 2 à 3 meter en spreidt zich even ver uit. De bloei begint soms in november, aan vers blad, maar meestal vindt deze plaats in februari-maart, in de vorm van talrijke trossen met bloemen van 6 tot 8 cm breed. Deze zijn wat zacht, vlezig en gevormd door 4 teruggebogen, wijd openstaande bloemblaadjes rond een bosje korte, geelgroene meeldraden. De keel van de bloem, evenals de achterkant van de bloemblaadjes, is wit-crème, licht gewassen met geel. Ze verspreiden een aangename, citroenachtige geur. De bladeren zijn donkergroen, glanzend, gedeeld en gelobd, met lancetvormige, grof getande deelblaadjes. De kou kleurt ze vaak met zeer donkere, bronzen weerschijnen. Als ze in een klimaat met zomerse regenval blijven, krullen de bladeren op en verdwijnen ze zodra de zomerhitte en de bijbehorende droogte intreden, meestal rond juni in zonnige streken.

De Clematis cirrhosa 'Wisley Cream' is uiteindelijk een weinig veeleisende, gracieuze en zeer aangename plant vanwege haar winterlijke schoonheid. Haar enige nadeel is de winterhardheid, die soms tekortschiet in vochtige grond tijdens een strenge winter. Ze is echter bestand tegen temperaturen tot ongeveer -12°C in goed doorlatende grond, op een zonnige en windbeschutte standplaats. Het schouwspel van haar wasachtige, lichte bloemen die afsteken tegen een loodgrijze winterhemel, blijft een wonderlijke verrassing, zelfs onder de beschutting van een koele serre. Vanwege haar groeicyclus is het interessant om haar in een droge tuin in een bladverliezende struik (Vitex, sering, Cotinus) met een complementaire cyclus te laten klimmen. Haar guirlandes van bloemen versieren hun kale takken in de winter. In de geurentuin past ze goed bij Lonicera fragrantissima, die in februari wit bloeit en de omringende lucht parfumeert. In een koel klimaat is ze het hele jaar mooi. Je kunt haar laten klimmen op een klimrek, een hekwerk of op een kleine structuur van smeedijzer, geplaatst in een grote pot op het terras.