Clematis cirrhosa Winter Parasol - Groenblijvende bosrank

De Clematis cirrhosa 'Winter Parasol' is een variëteit van clematis met een geurige winterbloei, die een cascade van klokvormige, roomwit tot lichtroze gespikkelde bloemen biedt, soms al vanaf november. Het glanzende, groenblijvende blad is fijn ingesneden, aan de onderkant brons getint en bijzonder sierlijk. In warme klimaten verdwijnt het in de zomer om droogte te ontlopen. Deze middelgrote variëteit is ideaal om een klimrek, muur of struik te bekleden. 'Winter Parasol' doet het ook uitstekend in potten met de steun van een klimhulp.

De Clematis 'Winter Parasol' is een houtige klimplant uit de ranonkelfamilie, van horticulturele herkomst. Ze stamt af van de Clematis cirrhosa, een mediterrane soort. 'Winter Parasol' heeft dunne, windende stengels die zich gemakkelijk aan hun steun vasthechten (in het Latijn betekent cirrhosa 'die zich als een rank oprolt'). Ze klimt tot 2 à 3 meter hoog en zal zich even ver uitbreiden. De bloei begint soms in november, aan vers blad, maar meestal vindt deze plaats in februari-maart, in de vorm van talrijke trossen met bloemen van 3 tot 6 cm breed. Deze zijn wat zacht, dik, gevormd door 4 teruggebogen, wijd openstaande bloemblaadjes met een bosje korte groengele meeldraden. De keel van de bloem, evenals de achterkant van de bloemblaadjes, is roomwit, lichtjes met roze gespikkeld. Ze verspreiden een aangename geur. De bladeren zijn donkergroen, glanzend, gedeeld en gelobd, met lancetvormige, grof getande deelblaadjes. De kou kleurt ze vaak met een bronzen gloed. Als ze in een klimaat met een natte zomer blijven, krullen de bladeren op en verdwijnen ze zodra de zomerhitte en de bijbehorende droogte intreden, meestal rond juni in zonnige streken.

De Clematis cirrhosa 'Winter Parasol' is uiteindelijk een weinig eisende, gracieuze en zeer sympathieke plant vanwege haar winterlijke schoonheid. Haar enige zwakte is de winterhardheid, die soms tekortschiet in vochtige grond tijdens een strenge winter. Ze is echter bestand tegen temperaturen rond de -12°C, en zelfs tot -15°C, in goed doorlatende grond, op een zonnige en windbeschutte standplaats. Het schouwspel van haar gespikkelde bloemen die afsteken tegen een loodgrijze winterlucht blijft een wonderlijke verrassing, zelfs onder de beschutting van een koele serre. Vanwege haar groeicyclus is het interessant om haar in een droge tuin in een bladverliezende struik (Vitex, sering, pruikenboom) te laten klimmen, met een complementaire cyclus. Haar bloemcascades versieren diens kale takken in de winter. In de geurentuin past ze goed bij Lonicera fragrantissima, die in februari wit bloeit en de omringende lucht parfumeert. In een koel klimaat is ze het hele jaar mooi. Je kunt haar laten klimmen op een klimrek, een hekwerk, of op een kleine smeedijzeren structuur, geplaatst naast een grote pot op het terras.