Clematis armandii - Groenblijvende bosrank

De Clematis armandii, ook wel Armands clematis genoemd, is een prachtige Chinese soort die gewaardeerd wordt om zijn groeikracht, zijn grote, glanzend donkergroene wintergroene bladeren en zijn vroege bloei in witgeurende pluimen, die al vanaf het einde van de winter begint op warme, beschutte standplaatsen. Omdat hij zichzelf niet vasthecht, is het nodig om hem langs een steun zoals een groot klimrek te leiden als hij aan de voet van een muur staat. Deze clematis is fantastisch om in een haag van struiken te planten, waar hij zich tegenaan kan leunen en waar de struiken tegelijkertijd de dode, bruine bladeren maskeren die lang aan de twijgen blijven zitten. Hoewel hij niet de allervorstbestendigste is, behoort hij tot de meest spectaculaire clematissen.

De Armands clematis is een robuuste botanische soort, die snel grote oppervlakken kan bedekken. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit de Himalaya en Centraal- en West-China, waar hij groeit in loofbossen en kreupelhout. Deze soort geeft de voorkeur aan losse, diepe bodems en verdraagt zowel licht zure als neutrale of zelfs kalkhoudende grond. Zijn winterhardheid ligt rond de -12 tot -15°C voor korte periodes. Clematissen behoren tot de ranonkelfamilie.

De Clematis armandii vormt vanuit zijn houtige basis vierkantige, slingerende stengels van 4 tot 5 meter lang. Na verloop van tijd kan deze klimplant op de grond een breedte van meer dan 4 meter innemen. De herstart van de groei kondigt zich aan in februari, met het verschijnen van grote roodachtige bloemknoppen. Deze zwellen en groeien snel om uit te lopen in grote trossen knoppen. Elke knop ontwikkelt zich tot een bloem van 5 cm in diameter, bestaande uit 4 sneeuwwitte bloemblaadjes rond een hart van crèmekleurige en groenachtige meeldraden. Hun uitgesproken geur doet denken aan die van oranjebloesem en amandel. Na de bloei ontwikkelen de jonge scheuten zich op de twijgen. Deze ontvouwen zich tot bladeren die zijn opgedeeld in 3 grote, leerachtige, diep generfde, glanzende, donkergroene deelblaadjes. Deze bladeren zitten zo stevig aan de stengels vast dat ze moeilijk vanzelf loslaten wanneer ze aan het einde van hun leven uitdrogen. Er ontstaan dan brede zones van bruin-zwartachtige, min of meer verborgen onder het jonge loof. Het kan nuttig zijn om deze dode bladeren te verwijderen, puur uit esthetisch oogpunt.

De Armands clematis is een middelmatig winterharde variëteit die zeer koude winters slecht verdraagt, vooral in zware grond en op winderige plekken. Plant hem tot in de Randstad om een goed georiënteerde, zeer zonnige muur te bedekken. Hij is daarentegen een ster in de tuinen op beschutte, zonnige plekken, net als de Rosa banksiae waarmee hij goed combineert: hij verdraagt perfect droge, warme zomers na 2 tot 3 jaar teelt en zorgvuldige verzorging, mits hij goed is geplant in een diepe, goed voorbereide, verbeterde en losgemaakte bodem. Zet hem bijvoorbeeld in een haag, met de voet in de schaduw, waar hij zich tussendoor zal wringen. Je kunt hem ook in de schaduw van een grote boom planten, waar hij omhoog zal klimmen om het licht te bereiken. Het is beter om hem niet tegen een prieel of pergola aan te laten groeien om twee redenen: zijn wintergroene loof houdt in de winter het zonlicht tegen en zijn droge blad, dat zich onder het groen ophoopt, is niet erg esthetisch. Maar de schoonheid van deze klimplant en de geur van zijn bloemen zijn zeker een paar minuten zorgvuldige snoei per jaar waard.