Sassafras albidum - Sassafrasboom

De Sassafras albidum, ook wel bekend als de Laurier van de Irokezen, is een verrassende bladverliezende noord-Amerikaanse struik die in het najaar prachtig is door de schoonheid van zijn vuurrode blad. De voorjaarsbloei is onopvallend, met kleine groengele bloempjes zonder kroonbladeren. Zijn gebarsten schors en glanzende groene blad zijn zeer aromatisch en bevatten een kruidige geur. In zijn oorspronkelijke groeigebied vormt hij een boom, maar in ons gematigde klimaat is het een struik met een zeer spreidende groeiwijze, een snelle groei en een lichte neiging tot worteluitlopers. Plant hem in een diepe, vochthoudende, niet-kalkhoudende grond op een zonnige standplaats.

De Sassafras albidum, ook wel Gewone Sassafras of 'White Sassafras' genoemd, is een mooie bladverliezende boom uit de laurierfamilie. In zijn oorsprongsgebied, de bossen aan de oostkust van de Verenigde Staten, bereikt hij een respectabele hoogte van 15 tot 20 meter en ontwikkelt hij een stam met een diameter van 60 cm. In ons klimaat gedraagt hij zich eerder als een grote, spreidende struik van ongeveer 10 meter hoog en 5 meter breed. Zijn groei is snel; hij kan 1,20 meter groeien in het jaar van aanplant en bereikt 4,50 meter in 4 jaar.

De kruin bestaat uit fijne takken die in bundels bijeen staan, met een gele, slijmerige schors als ze jong zijn. In het voorjaar dragen ze bladknoppen die zich ontvouwen tot ovale of omgekeerd eironde bladeren, die gaafrandig of meer of minder gelobd kunnen zijn – alle drie de vormen kunnen op dezelfde plant voorkomen. Ze zijn lichtgroen tot geelachtig van kleur, hebben een glanzend uiterlijk en zijn 10 tot 16 cm lang en 5 tot 10 cm breed. Dit blad krijgt in het najaar warme gele en rode tinten. De kleine bloempjes zonder kroonbladeren verschijnen in het voorjaar, kort voordat het blad uitloopt, in maart-april. Ze zijn hangend, gerangschikt in kleine trossen van 5 cm lang en weinig gekleurd. De sassafras is overwegend tweehuizig; mannelijke en vrouwelijke planten zijn gescheiden. Mannelijke bloemen hebben 9 meeldraden, vrouwelijke bloemen een stamper omgeven door 6 steriele meeldraden. Bestuiving gebeurt door insecten, waardoor de vrouwelijke planten kleine, blauwzwarte steenvruchten van 1 cm kunnen dragen die één zaad bevatten, dat door vogels wordt verspreid. De schors van deze struik begint al op een leeftijd van 2 tot 3 jaar diep te barsten. Op volwassen exemplaren is hij dik en heeft een diepe roodbruine kleur. Alle delen van de plant zijn aromatisch: bij wrijven geven ze een zoete, kruidige, houtige geur af die aan kamfer doet denken, dankzij de etherische olie die ze bevatten. Krachtig maar gevaarlijk, deze vluchtige olie wordt tegenwoordig met de grootste voorzichtigheid gebruikt in de aromatherapie. Zijn wortels zijn dik en vlezig en dragen diep ingebedde slapende knoppen, die onder bepaalde omstandigheden nieuwe struiken kunnen regenereren.

 

De Sassafras albidum kan solitair worden geplant of gebruikt worden om een border met heide, azalea's, camelia's en pieris in zure grond te beschaduwen. U kunt hem combineren met de Parrotia persica, met eveneens een weelderig najaarsblad, om aan de randen van de tuin een vlammende horizon te creëren. In neutrale, goed doorlatende grond kunt u hem bijvoorbeeld gebruiken in een informele haag, samen met Japanse esdoorns, de pruikenboom 'Grace' (Cotinus coggygria 'Grace'), en de gevleugelde kardinaalsmuts (Euonymus alatus) om een bosje te vormen dat van september tot november schittert van kleur. Tot slot: zijn geur schrikt muggen af en houdt ze uit de buurt.

De Laurier van de Irokezen is ook een medicinale plant, die al heel lang in Noord-Amerika door lokale bevolkingsgroepen wordt gebruikt. Uitgebreid onderzoek heeft zijn anti-nicotine, antireumatische, dermatologische, vochtafdrijvende, spintdodende en antibacteriële eigenschappen aangetoond. De aanwezigheid van een specifiek molecuul in de etherische olie, safrol genaamd, maakt hem bij inname toxisch en zelfs dodelijk op de lange termijn.