Westringia fruticosa - Australische rozemarijn
Westringia fruticosa - Australische rozemarijn
Westringia fruticosa - Australische rozemarijn
Westringia fruticosa - Australische rozemarijn
Westringia fruticosa - Australische rozemarijn
Westringia fruticosa - Australische rozemarijn
Westringia fruticosa - Australische rozemarijn
Westringia fruticosa
Australische rozemarijn , Westringia , Inheemse rozemarijn
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Important : des droits de douane sont susceptibles de vous être facturés par la douane de votre pays lors de la livraison.
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Is deze plant geschikt voor mijn tuin?
Ik maak mijn Plantfit-profiel aan →
Beschrijving
De Westringia fruticosa, voorheen Westringia rosmariniformis genoemd, staat ook bekend als Australische rozemarijn vanwege de gelijkenis met de iconische struik uit onze mediterrane garrigue. Deze sierstruik met discrete elegantie behoort tot dezelfde lipbloemigenfamilie, heeft eveneens wintergroene, naaldvormige blaadjes in grijsgroen met een witte onderkant en produceert kleine, lipbloemige bloemetjes. Maar die van hem zijn zeer bleek lila tot wit, iets groter en discreet paars gespikkeld in de keel. Zijn bloei is opmerkelijk lang, overvloedig in het voorjaar, meer sporadisch in de zomer en het hele jaar door in verse grond en in een zeer mild klimaat. Iets minder winterhard dan onze rozemarijn, is de teelt in de vollegrond voorbehouden aan onze meest gematigde streken. Maar omdat hij zich uitstekend leent voor potcultuur in koudere regio's, brengt hij een vleugje mediterrane sfeer naar het terras gedurende het hele groeiseizoen, voordat hij vorstvrij wordt overwinterd.
De Westringia fruticosa is afkomstig uit het oosten van Australië en het zuiden van Nieuw-Zuid-Wales. Het is een plant voor goed doorlatende tot droge, vrij zure grond. Deze struik heeft een ronde, licht uitgespreide groeiwijze, ondersteund door stijve, vierkantige twijgen. De groei is vrij snel in verse grond. Een volwassen exemplaar bereikt gemiddeld 1,20 meter in alle richtingen, maar afhankelijk van de rijkdom en vochtigheid van de bodem kan hij 2 meter of zelfs meer worden in een gunstig klimaat. Zijn wintergroene loof bestaat uit zeer smalle, lijnvormige blaadjes van 1,5 tot 2,5 cm lang. Ze zijn stijf, minder leerachtig dan die van rozemarijn en gerangschikt in kransen van 3 tot 5. Ze zijn donkergroen van kleur aan de bovenkant en witviltig aan de onderkant. De bloei vindt plaats van mei tot september, vooral in het voorjaar. De lipbloemige bloemen zijn solitair, ze ontluiken in de bladoksels, aan het uiteinde van de twijgen. De diameter van de bloem varieert tussen 8 mm en 1,5 cm, de kleur van blauwachtig wit tot zeer bleek lila. De keel is vaak gespikkeld met kleine paarse vlekjes.
De Australische rozemarijn is elegant en gemakkelijk te telen: hij is tolerant ten opzichte van de grondsoort, verdraagt droogte goed en is bestand tegen zeewind. Zijn enige vijand is de kou, die hem al vanaf -5°C kan doen verdwijnen als de grond niet voldoende doorlatend is. Deze struik is zeer rijkbloeiend en vraagt weinig onderhoud, behalve een jaarlijkse snoei aan het eind van de winter om zijn mooie, compacte en ronde vorm te behouden. Hij zal zonder problemen aanslaan in tuinen aan de Atlantische of mediterrane kust. Hij vormt prachtige hagen aan de kust en combineert goed met allerlei struiken voor milde klimaten zoals ceanoten, mimosa's, oleanders, Callistemon, Leptospermum, Melaleuca of Grevillea. De keuze is uitgebreid, het is een kwestie van smaak. De teelt in een kuip maakt het mogelijk de struik te overwinteren in een koude kas of een zeer lichte, weinig verwarmde serre in zeer koude streken.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Westringia fruticosa - Australische rozemarijn in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Westringia
fruticosa
Lamiaceae
Australische rozemarijn , Westringia , Inheemse rozemarijn
Australië
Aanplant en verzorging
De Westringia fruticosa plant je bij voorkeur in het voorjaar, na de laatste vorst, op een zeer zonnige plek. Hij geeft de voorkeur aan een bodem met een zure tot neutrale pH, zanderig, grindachtig, arm en zeer goed doorlatend, maar blijkt uiteindelijk weinig eisend wat grond betreft. Hij verdraagt zelfs de aanwezigheid van kalksteen in de bodem redelijk goed. In onze streken, waar de grond en ondergrond vaak kalkhoudend zijn, is het aan te raden een groot plantgat van 60 cm in alle richtingen te graven, dat je vult met heidegrond of venig potgrond en niet-kalkhoudend zand. De teelt in pot biedt meer controle over de aard van het substraat en maakt het mogelijk de plant vorstvrij op te bergen in gebieden aan de grens van zijn winterhardheid (tot -5/-6°C voor een goed gevestigde plant). Potgrond voor mediterrane planten is ook zeer geschikt voor teelt in kuip of in de vollegrond.
Westringia's zijn droogteresistente planten zodra ze goed zijn aangeslagen: houd de eerste twee zomers de watergift in de gaten, daarna wordt dit optioneel of zelfs overbodig. Net als bij lavendel en rozemarijn kun je deze struiken soms beter vergeten dan oververzorgen. Regelmatig, maar met tussenpozen water geven in de zomer ondersteunt de bloei en houdt deze struik decoratiever. In de vollegrond waarderen ze een dikke laag mulch en een gift meststof voor bloeiende struiken als de grond erg arm is.
Hij verdraagt snoei goed, zelfs vrij rigoureus, wat het mogelijk maakt hem als een strakke haag te vormen. Om een mooie, dichte groeiwijze te behouden, voer je eenmaal per jaar een snoeibeurt uit, in maart of na de bloei.
Vermeerdering:
Door zaaien van het zaad, dat je kunt verzamelen; het behoudt zijn kiemkracht gedurende 3 jaar. Of door stekken van halfverhoute stengels, die in september gemakkelijk te stekken zijn; de stekken moeten vorstvrij worden overwinterd.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Onlangs bekeken artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De op onze website vermelde plantperiode geldt voor regio’s in USDA-zone 8a (Centraal Plateau en de Sambro-Mosaanvallei: Brussel, Antwerpen, Gent, Luik, Namen, Leuven).
Deze periode kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In de kustgebieden (Brugge, Oostende, Kortrijk, Ieper) kan in het voorjaar 1 tot 2 weken eerder worden geplant dan de aangegeven data. Door de frequente zeewind moeten jonge aanplantingen echter worden beschermd, vooral in het voorjaar.
- In de Ardennen en op het plateau van de Hoge Venen (Aarlen, Bastenaken, Malmedy, Saint-Hubert, Spa) is het beter om in het voorjaar (mei) te planten, zodra het laatste vorstgevaar geweken is, of in de herfst (september–oktober), voordat de grond verzadigd raakt met water en de eerste vorst in november op hoogte intreedt.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor regio's in USDA-zone 8a (Centraal Plateau en de Sambro-Maasvallei: Brussel, Antwerpen, Gent, Luik, Namen, Leuven).
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In de kustgebieden (Brugge, Oostende, Duinkerke, Kortrijk, Ieper) zal de bloei 1 tot 2 weken eerder plaatsvinden dan de aangegeven data, dankzij de verzachtende invloed van de Noordzee die voorjaarsvorst beperkt.
- In de Ardennen en op het plateau van de Hoge Venen (Arlon, Bastogne, Malmedy, Saint-Hubert, Spa) zal de bloei 2 tot 4 weken later plaatsvinden. Deze vindt voornamelijk plaats tussen mei en juli, vanwege de strengere winters, de frequente late vorst tot in mei en minder zon in het voorjaar.