Symphoricarpos doorenbosii Amethyst - Sneeuwbes

De Symphoricarpos × doorenbosii Amethyst is een opmerkelijke sneeuwbes-variëteit met dichte trossen felroze tot roze-paarse bessen, die kleurrijker zijn dan die van veel andere selecties. Ze verschijnen al aan het einde van de zomer en blijven na de bladval aan de twijgen zitten. Deze struik is zeer winterhard, stelt weinig eisen aan de bodem en bloeit ook in de schaduw. Bovendien levert deze goed vertakte heester prachtige takken voor herfstboeketten.

Sneeuwbessen behoren tot de familie van de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae), net als kamperfoelies en sneeuwballen. Het zijn bladverliezende heesters: hun takken blijven in de winter staan, maar ze verliezen hun blad in de herfst. De groep van de Symphoricarpos × doorenbosii is in de jaren 1940 in Nederland gecreëerd door de hovenier G. A. Doorenbos, op basis van verschillende Noord-Amerikaanse sneeuwbessen, waaronder Symphoricarpos albus var. laevigatus, S. orbiculatus en S. × chenaultii. De plant die onder de naam Amethyst op de markt is gebracht, draagt de rasbenaming 'Kordes' en komt uit een Duitse selectie. Ze is oorspronkelijk gekozen voor de productie van takken bestemd voor de snijbloementeelt. In 2013 heeft de Association of Specialty Cut Flower Growers haar uitgeroepen tot snijbloem van het jaar in de categorie houtige gewassen. De struik vormt een grote, dichte heester van 1,20 tot 1,50 m in alle richtingen. De jonge takken staan eerst rechtop en buigen vervolgens licht door onder het gewicht van de vruchten. Rond de voet van de struik kunnen wortelopslag verschijnen. De kleine, tegenoverstaande bladeren zijn ovaal tot rond en enkele centimeters lang. Ze zijn middengroen tot donkergroen aan de bovenzijde en lichter aan de onderzijde. Samen vormen ze een vrij fijn blad dat de vruchtzetting goed laat uitkomen. In juni en juli verschijnen kleine klokvormige bloemetjes, wit met een roze waas, discreet maar geliefd bij bestuivende insecten. Daarna vormen zich ronde, vlezige vruchten van ongeveer 1 cm doorsnede. Ze staan in dichte trossen langs de takken en rijpen in september tot een frambozenroze kleur met een lila tint. Deze bessen blijven tot het begin van de winter decoratief, afhankelijk van het weer en de eetlust van de vogels. De vruchten zijn niet eetbaar. De plant verdraagt strenge winters (tot -29°C), stedelijke vervuiling, wind en uiteenlopende bodems. De vruchtzetting is echter royaler in de zon of in lichte schaduw, op een grond die in de zomer wat vochtig blijft.

In een vrije haag of een heesterborder geeft u deze sneeuwbes voldoende ruimte zodat de soepele twijgen zich goed kunnen ontwikkelen. Naast deze variëteit zorgt de 'Mother of Pearl', met veel lichtere vruchten, voor een mooie kleurvariatie. U kunt deze twee heesters combineren met de Cornus alba 'Sibirica', waarvan het rode hout in de winter zichtbaar wordt, en met de Callicarpa 'Profusion', die in de herfst beladen is met paarse vruchten. In een meer romantische tuin zijn zachtroze of witte heesterrozen en enkele Japanse anemonen goede gezelschapsplanten op frisse grond. De met bessen beladen takken van Symphoricarpos worden in de herfst geknipt om verse boeketten mee te vullen, bijvoorbeeld met decoratieve dahlia's, hortensia's en chrysanten 'Nebelrose'.