Lonicera xylosteum - Struikkamperfoelie

De Lonicera xylosteum, ook bekend als rode kamperfoelie of wilde kamperfoelie, maakt deel uit van onze inheemse flora. Het is een krachtige, bladverliezende en zeer bossige struik die niet klimt, maar van het voorjaar tot het najaar een prachtige massa zacht, grijsgroen blad vormt. Hij bloeit wit tot lichtgeel in de late lente en produceert daarna kleine, rode en doorschijnende vruchten, die decoratief zijn en geliefd bij vogels. Deze winterharde en zorgeloze plant zal tuiniers met een natuurlijke stijl en liefhebbers van informele hagen aanspreken, zowel gesnoeid als ongesnoeid, dicht en toch natuurlijk van uiterlijk. Hij is met name geschikt voor eigenaren van kleine tuinen, die hem door snoei onder de 2 meter hoogte kunnen houden.

De Lonicera xylosteum is een bladverliezende struik uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Europa, de Kaukasus en Siberië. In het wild komt hij voor in bossen, hagen en struwelen, vaak op kalkhoudende grond. Hij heeft van nature een bossige, vertakte en wat ruige groeiwijze met een dicht en vol portret. De groei is aanvankelijk langzaam bij jonge planten, maar versnelt daarna. Hij bereikt gemiddeld een hoogte van 2,50 meter en een breedte van 1,75 tot 2 meter. Zijn soepele twijgen zijn eerst rechtopgaand, maar buigen later licht over aan de uiteinden. Ze dragen gaafrandige, ovale bladeren van 3-6 cm lang en 2-4 cm breed, die licht gepunt zijn. Ze zijn grijsgroen van kleur aan de bovenkant en bedekt met een fijne beharing, waarna ze in het najaar geel worden voordat ze afvallen. Van mei tot juni verschijnen langs de scheuten in de bladoksels talrijke kleine, tweelippige bloemen, wit tot crèmegeel van kleur. Deze licht geurende en nectarrijke bloei wordt in de zomer gevolgd door trossen kleine, rode en doorschijnende vruchten, die mooi afsteken tegen het vrij donkere blad. Deze struikkamperfoelie heeft ook een mooie grijze schors die op latere leeftijd afschilfert.

Plaats de Lonicera xylosteum in elke grondsoort, zelfs kalkrijk, maar bij voorkeur vochthoudend. Deze struik gedijt goed in halfschaduw of volle zon, maar de bloei zal rijker zijn op een zonnige standplaats. Snoei is niet verplicht, maar wordt zeer goed verdragen na de bloei; het schaadt de gezondheid van de plant op geen enkele manier en verhoogt juist de dichtheid. Hij vindt een plek in elke tuin, ook in een tuin van bescheiden omvang, in een afscheidingshaag, gesnoeid of vrijgroeiend. Hij doet het ook prachtig in borders met andere even gemakkelijke struiken, zoals andere struikkamperfoelies (Lonicera tatarica 'Arnold's Red'), Weigelia's of Dipelta, Japanse sierkwekers (Chaenomeles x superba), Deutzia, Enkianthus campanulatus, Exochorda racemosa, Forsythia's of Kolkwitzia. Vogels zijn dol op zijn bessen en vinden in het voorjaar en de zomer beschutting in zijn takken.