Syringa vulgaris Primrose - Gewone sering

De Gewone sering of Syringa vulgaris 'Primrose', een vrij oude, weinig verspreide en weinig aangeplante variëteit. Het is de enige die in het voorjaar bloeiwijzen draagt met een bleekgele tint, een uitzonderlijke kleur die makkelijk te combineren is in de tuin. De eenvoudige bloempjes, verenigd in grote, dichte aren, vallen op in de tuin en brengen daar zachtheid, verfijning en geur. Deze goed vertakte struik, met vrij donker blad en bedekt met crèmekleurige trossen, is spectaculair in het voorjaar. De gratie en kracht die uitgaan van zijn vaak oude silhouet, veelal geworteld op meerdere stammen, en de verfijning van zijn pastelkleurige bloei verdienen ook een ereplaats, solitair, in een kleine tuin.

In onbruik geraakt in de jaren 70, toen de Amerikaanse of Aziatische seringen werden ontdekt, maken de Europese sering en zijn hybriden, die massiever zijn, nu een sterke comeback in onze tuinen, net als oude rozen die werden verwaarloosd ten gunste van moderne hybriden.

De Syringa vulgaris 'Primrose' is eigenlijk een spontane mutatie van de cultivar 'Marie Legraye' (met witte bloemen), ontdekt in broeikassen in Aalsmeer (Nederland) in 1949 door Gerrit Maarse. Zoals alle seringen is het een struik uit de olijffamilie (Oleaceae). De gewone sering, ook wel Europese sering genoemd, is eigenlijk inheems in Zuidoost-Europa en West-Azië, meer specifiek het Balkanschiereiland, en kwam pas aan het einde van de renaissance naar West-Europa. In het wild koloniseert deze onversaagde struik met zeer geurige bloemen stenige heuvels en trotseert hij koude winters.

'Primrose' vormt een grote struik met een gemiddelde ontwikkeling, een opgaande en vertakte groeiwijze, met een hoogte van minder dan 3m (meestal 2,50 m) en een breedte van gemiddeld 2m. De driehoekige, hartvormige, bladverliezende bladeren verschijnen in het voorjaar in een satijngroene tint. De bloei vindt plaats in april of mei, afhankelijk van het klimaat. Aan het uiteinde van de eenjarige twijgen verschijnen kleine bloemen in samengestelde trossen, thyrsen genaamd, die soms een lengte van 15 cm kunnen bereiken. De bleekgele bloemknoppen ontluiken tot eenvoudige, crèmekleurige bloemen, waarbij de kroon een lange buis aan de basis vormt. De trossen combineren de twee kleuren in een unieke pasteltint voor Syringa vulgaris. Ze verspreiden een aangename, vrij sterke, zeer bloemige geur. Deze variëteit, die worteluitlopers vormt, produceert vaak scheuten vanuit de wortelstok.

Makkelijk te kweken in elke goed doorlatende bodem en in bijna al onze klimaten, is de Gewone sering ‘Primrose’ een onmisbare struik in een bloementuin. Gebruik hem, gemengd met andere paarse, roze of rode variëteiten, in grote bloeiende hagen, samen met rozenstruiken met enkelvoudige bloemen, boerenjasmijn (Philadelphus), deutzia's, krentenbomen of Itea. Een haag van seringen, sierkersen, Chinese amandel (Prunus triloba), Japanse sierkweeën en sierappels, aangeplant boven een ingesloten pad, is in het voorjaar een waar spektakel. Hij kan ook solitair worden gebruikt, omringd door een perk met bodembedekkende rozen, in een kleine ruimte die aan hem is gewijd, om van deze bescheiden plant een grandioze struik te maken, bedekt met glorie in het hart van de lente.