Syringa vulgaris Michel Buchner - Gewone sering

De Gewone sering 'Michel Buchner' is een variëteit uit 1884 die nog steeds even geliefd is om zijn rijke, geurige en tweekleurige bloei! Deze struik vormt namelijk van april tot mei donker purperrode bloemknoppen, die zich daarna openen tot zeer dubbele bloemen in een roze-lila tint die met de tijd lichter worden. Krachtig en van gemiddelde grootte groeit hij uit tot een ware kleine boom, met geurige bloempluimen die in het voorjaar de tuin doen geuren en die lang goed blijven op de vaas. De sering is ideaal om vrije hagen aan te vullen met zijn mooie silhouet, in groepen geplant met andere seringen op de achtergrond of solitair in kleinere tuinen. Plant hem op een zonnige plek in een goede, zelfs kalkhoudende en goed doorlatende tuingrond.

De Syringa vulgaris 'Michel Buchner' is een zeer winterharde struik uit de olijffamilie, net als alle andere horticulturele seringhybriden uit het einde van de 19e eeuw. We vergeten vaak dat zijn voorouder, de gewone sering ofwel Europese sering, oorspronkelijk uit Zuidoost-Europa en West-Azië komt, meer specifiek het Balkanschiereiland, en dat hij aan het einde van de renaissance in West-Europa arriveerde. In het wild koloniseert deze onverwoestbare plant met zijn zeer geurige blauw-paars-puurperen bloemen stenige heuvels en trotseert hij koude winters.

De variëteit 'Michel Buchner' is een sering die in de loop der jaren uitgroeit tot een kleine boom met een opgaande groeiwijze, met een gemiddelde hoogte van 3 m en een breedte van 2 m. Hij ontwikkelt zich spontaan tot een struik die uit meerdere stengels bestaat, zoals de boerenjasmijn waarmee hij niet verward moet worden. Zijn wortelstok vormt uitlopers die soms verwijderd moeten worden om zijn mooie aanzicht als kleine boom te behouden. Zijn driehoekige, hartvormige bladeren, 8 tot 12 cm lang en 3 tot 8 cm breed, verschijnen in het voorjaar in een zachtgroene tint met een satijnachtige afwerking. De bloei vindt plaats van april tot mei, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. Aan het uiteinde van de eenjarige twijgen verschijnen, per paar, samengestelde trossen van 10 tot 30 cm lang, thyrsen genaamd. De donker purperrode bloemknoppen gaan open tot dubbele, roze-lila bloemen, waarbij de hele, betoverende bloeiwijze deze twee kleuren mengt. De geur van de bloemen is vrij krachtig.

De kracht die uitstraalt van het volwassen silhouet van een sering, verankerd op meerdere stammen, en de rijkdom van de bloei verdienen soms een ereplaats, solitair, in een kleine tuin. Omringd door een perk met bodembedekkende rozen en kattenkruid, in een klein stukje tuin dat aan hem is gewijd, zal deze bescheiden plant uitgroeien tot een grandioze struik, bedekt met glorie in het hart van de lente. Makkelijk te kweken in een koel en relatief vochtig klimaat, zelfs in middelgebergte, gedijt de Gewone sering 'Michel Buchner' in gewone, vochtige, bij voorkeur kalkhoudende maar goed doorlatende grond. Gebruik hem, gemengd met andere roze, lila of rode variëteiten, in overvloed in grote bloeiende hagen, samen met enkelbloemige rozen, boerenjasmijn, krentenbomen, Crataegus 'Paul's Scarlet', pruikenbomen of grote vlinderstruiken (B. alternifolia). Een haag van seringen, sierprunussen, Chinese amandel, sierkersen en sierappels, geplant langs een dieper gelegen oprit, is een waar voorjaarsfeest.