Rhododendron campylogynum Lilly Bell - Dwergrododendron

Plant de Rhododendron campylogynum Lilly Bell op een plek in de halfschaduw of zon, beschut tegen koude en uitdrogende wind, in een humusrijke en luchtige bodem met een zure tendens (pH tussen 4,5 en 6). De grond mag nooit uitdrogen, maar mag ook niet kletsnat zijn. Deze variëteit houdt niet van hitte en droge lucht; het is een plant voor een vochtig en koel klimaat. Net als alle heidegrondplanten verdraagt hij geen kalkhoudende grond, geen droogte, geen hitte en geen zware, in de winter doorwekte grond. Als de bodem in de zomer koel blijft, verdraagt deze rododendron ook een standplaats in de niet te felle zon.

Graaf een plantgat dat drie keer zo groot is als de pot. Dompel de kluit onder in water (bij voorkeur zacht water) en plant de struik op het niveau van de wortelhals, in een mengsel bestaande uit 1/4 turf, bladaarde, grind of pouzzolaan en leemrijke tuingrond. Geef ruim water en houd de grond in de zomer koel. Azalea's en rododendrons hebben een oppervlakkig wortelstelsel. Hierdoor zijn ze gevoelig voor langdurige droogteperiodes. Daarom is een met humus verrijkte bodem en ruim water geven tijdens droge periodes aan te raden. Bovendien is dit wortelstelsel niet erg sterk, daarom is het essentieel om zware grond bij het planten te verlichten met drainerende materialen (grind, pouzzolaan, kleikorrels). Breng elk voorjaar een laag gemalen dennenbast aan als grondbedekking rond de voet van de struik om de grond koel te houden en een zure pH te behouden.

Het onderhoud beperkt zich tot het afknippen van uitgebloeide bloemen in de zomer. Azalea's en rododendrons kunnen soms worden aangetast door taxuskevers die de bladranden en haarwortels eten, en door de beruchte 'rododendroncicade', die meestal geen grote schade veroorzaakt. Tegenwoordig zijn er effectieve biologische oplossingen tegen taxuskevers. Het vergelen van bladeren (chlorose) bij rododendrons duidt op een slechte opname van ijzer uit de bodem en kan leiden tot vroegtijdige sterfte van de plant. Als kalk (in de grond of het gietwater) meestal de oorzaak is, kunnen een slecht gedraineerde bodem of een te diep geplante kluit ook het verschijnsel verklaren.