Rhododendron mollis Peter Koster - Azalea mollis

De Azalea mollis 'Peter Koster' is een oud ras van de Chinese Azalea met een prachtige groeikracht, die nog steeds wordt beschouwd als een van de beste in de categorie 'rode' azalea's. Halverwege het voorjaar vormen de trechtervormige bloemen royale trossen in een lichtrood kleur met een roze ondertoon. Ze komen in bloei net voordat het donkergroene blad zich ontvouwt, dat in het najaar prachtige herfstkleuren krijgt. In tegenstelling tot Japanse azalea's is deze plant bladverliezend en perfect winterhard. Te weinig bekend en gebruikt zijn deze bladverliezende azalea's, die een oneindig sierlijke uitstraling hebben en veel kwaliteiten bezitten. Ze zijn ideaal voor in de tuin of in een grote pot op het terras!

De Rhododendron molle is een struik uit de heidefamilie (Ericaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Midden- en Oost-China. Door hybridisatie heeft deze soort aanleiding gegeven tot de meeste bladverliezende azaleasoorten die in tuinen worden geteeld. 'Peter Koster', nog steeds veel aangeplant in tuinen, is een Nederlands cultivar, gecreëerd door Koster M. & Sons in 1909. Het maakt deel uit van een reeks hybriden afkomstig van Rhododendron arboreum.

'Peter Koster' is een struik met een vrij langzame groei. Het duurt even voordat hij zijn vorm heeft, maar uiteindelijk ontwikkelt hij een bossige groeiwijze, vrij uitgespreid, licht divergerend, zowel sierlijk als vol. Op 10-jarige leeftijd bereikt deze azalea ongeveer 1,50 m hoogte bij 1,30 m breedte. De bloei, geurloos, vindt plaats in mei, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, en duurt een mooie periode, tegelijk met het verschijnen van de jonge bladeren op de twijgen. De bloemen, met een diameter van 4 tot 5 cm, hebben een trechtervorm en zijn verzameld in eindstandige trossen met wel 16 bloemen. Hun kleur ligt tussen roze en rood in, lichter in het centrum van de kroon. Het bovenste kroonblad is discreet gespikkeld met bruin. Ze worden gesierd door 5 lange, gebogen rode meeldraden die bijdragen aan de schoonheid van de bloem. Het bladverliezende loof bestaat uit eenvoudige, ovaal-lancetvormige bladeren met een gave rand, afwisselend geplaatst op de twijgen. Hun grootte varieert van 5 tot 10 centimeter lengte, en hun kleur is donkergroen aan de bovenkant, terwijl de onderkant bedekt is met een bruine viltlaag. In oktober verkleuren ze naar purperrood. Rhododendrons ontwikkelen een oppervlakkig wortelstelsel dat nooit uit mag drogen, maar stilstaand vocht wordt niet verdragen omdat het verstikking veroorzaakt.

Chinese, bladverliezende azalea's hebben minder eisen dan Japanse, groenblijvende azalea's: ze zijn goed winterhard en verdragen zonniger standplaatsen beter, en sommige hybriden zelfs tijdelijk droge grond. Toch geven ze de voorkeur aan een koel klimaat met duidelijke winters, geplant in een humusrijke, vruchtbare bodem zonder actief kalksteen, om op hun best te zijn. Het zijn prachtige struiken voor de border, met een zeer natuurlijke groeiwijze, die twee keer per jaar zeer aantrekkelijk zijn. Ze combineren perfect met Japanse esdoorns, die ook per seizoen van uiterlijk veranderen, evenals met Japanse camelia's of hun sierlijke neven met vaak geurende najaarsbloei, de hybriden van C. sasanqua. 'Peter Koster', een tijdloze klassieker, zal magnifiek staan in combinatie met andere Chinese azalea's in tinten wit, geel, oranje, perzik of rood. De onmiskenbare schoonheid van bladverliezende azalea's verdient het om de juiste omstandigheden te creëren die zij zo waarderen. Je kunt ze ook in een grote pot telen, zorgvuldig gekozen, met een geschikt substraat en bij voorkeur water geven met kalkarm water.