Morus alba Fruitless - Witte moerbei

De Morus alba 'Fruitless' is een steriele variëteit van de witte moerbei, die dus geen vruchten produceert. Zo kun je genieten van zijn dichte, verkoelende schaduw zonder last te hebben van rommelige vruchten op terrassen en bestrating. Deze schaduwboom, zeer gewaardeerd in zonnige streken, heeft glanzend groen, bladverliezend loof dat in het najaar goudgeel verkleurt. Hij is zeer winterhard (tot -28°C), bestand tegen hitte en droogte. Met zijn krachtige wortelgestel heeft hij een voorkeur voor diepe maar goed doorlatende grond. Zijn bladeren dienen sinds mensenheugenis als voedsel voor zijderupsen.

De gewone Chinese moerbei behoort tot de moerbeifamilie (Moraceae) en produceert net als alle familieleden latex in zijn weefsels. Oorspronkelijk afkomstig uit Mongolië en India, werd hij aan het eind van de 15e eeuw in Frankrijk geïntroduceerd, wat de ontwikkeling van de zijdecultuur mogelijk maakte.

De cultivar 'Fruitless' vormt een boom met een gedrongen voorkomen, met een korte, dikke stam en een breed uitgespreide, enigszins onregelmatige kroon als hij niet gesnoeid wordt. Vaker zie je hem in een model met een ronde, compacte kop na snoei. Zijn groei is snel in de eerste jaren, daarna vertraagt deze. Hij kan 10 meter hoog en breed worden. Zijn bast is lichtgrijs, barst open en wordt dikker, en kleurt later grijsbruin. De bladverliezende bladeren zijn polymorf, wat betekent dat hun uiterlijk kan verschillen afhankelijk van hun positie op de twijgen. Ze hebben een diameter van 6 tot 8 cm, zijn 10 tot 20 cm lang, staan verspreid, zijn gesteeld, en zijn ofwel enkelvoudig en hartvormig, ofwel ingesneden in 3 tot 7 meer of minder diepe lobben met een onregelmatig getande rand. De bladschijf is glanzend aan de bovenkant en heeft een lichtgroene kleur die in de herfst goudgeel wordt. De witte moerbei ontwikkelt in april mannelijke of vrouwelijke bloemen op verschillende plaatsen van dezelfde boom. Zijn onopvallende bloei bestaat uit katjes samengesteld uit piepkleine groengele bloempjes. 'Fruitless' is een mannelijke cultivar, dus de bloei wordt niet gevolgd door vruchtzetting. Zijn wortelgestel, zowel pen- als zijwortelvormend, houdt niet van verplanten. Zijn kracht betekent dat je hem op een respectabele afstand van gebouwen moet planten.

De Morus alba 'Fruitless', zeer winterhard, groeit in vruchtbare, goed bewerkte en goed doorlatende grond, op een warme en zonnige standplaats. Hij verdraagt luchtvervuiling goed, maar houdt niet van kustgebieden en zeewind. Braakliggende grond heeft baat bij zijn aanwezigheid, omdat zijn bladeren elke herfst de bodem geleidelijk verrijken. Traditioneel gebruikt als laanboom, kan hij ook in een fruithaag geplant worden, samen met sleedoorn, mirabelpruim, mispel, sneeuwbal en kornoelje, tot groot plezier van vogels. Hij kan een prachtige solitair zijn, alleenstaand midden in het gazon, of zelfs bij het terras voor de welkome schaduw die hij in de zomer biedt... zonder dat er ongelukkige vruchten de grond bevuilen! Hij is ook nuttig op taluds om bodemerosie tegen te gaan. Zijn bladeren dienen als voedsel voor zijderupsen en hij verdraagt snoei zeer goed.