Acacia longifolia - Mimosa

De Acacia longifolia wordt vaak de rupsmimosa genoemd vanwege het uiterlijk van zijn bloemen, die in donzige aren zijn gegroepeerd en lijken op zachte, ongevaarlijke felgele rupsen. Zijn andere naam, langbladige mimosa, heeft te maken met de grote afmetingen van zijn bladeren, die fyllodia worden genoemd. Het is een kleine boom of grote struik met een brede kroon, die bloeit in de late winter of het vroege voorjaar en het hele jaar door zijn loof behoudt. Zeer gewaardeerd aan de kust voor het vastleggen van zandgronden en het breken van de wind, doet hij het prachtig solitair, als haag of bij een terras. Deze soort stelt weinig eisen aan de bodem, is bestand tegen zeewind en zomerdroogte, maar is vorstgevoelig. Buiten onze mediterrane of Atlantische kustgebieden kun je de rupsmimosa in een grote kuip kweken, die je 's winters op een lichte, vorstvrije plek binnen zet.

Mimosa's moeten niet worden verward met de boom die wij acacia noemen, die tot het botanische geslacht Robinia behoort. Ze maken deel uit van de vlinderbloemenfamilie, net als luzerne en lupine. De Acacia longifolia is afkomstig uit het oosten van Australië, waar hij aan de kust of langs waterlopen voorkomt, op zandige of lemige grond. Deze zeer competitieve soort wordt tegenwoordig als invasief beschouwd in het zuiden van Frankrijk, waar hij de neiging heeft zich langs oevers te verspreiden, vooral na herhaalde branden die de kieming van het zaad bevorderen. Een volwassen exemplaar kan pieken tot -8°C weerstaan. Eenmaal goed geworteld, verdraagt de rupsmimosa droge, warme mediterrane zomers goed.

Deze langbladige mimosa ontwikkelt een korte stam met een kroon die breder dan hoog is, vaak onregelmatig en zeer dicht. Zijn groei is snel, in ons klimaat bereikt hij ongeveer 4,50 m hoogte bij een breedte van 5,50 m. Zijn schors is donker grijs-paars van kleur, de jonge twijgen zijn rood. De talrijke bloemknoppen verschijnen al aan het eind van de zomer. De bloei zelf vindt meestal plaats in maart-april, afhankelijk van het klimaat en de weersomstandigheden, en duurt ongeveer 3 weken. De bloemknoppen gaan open tot kleine ronde bloempjes die heldergele citroenkleurige meeldraadbolletjes zijn, verzameld in lange aren van 10 cm, alleenstaand of paarsgewijs in de bladoksels aan het uiteinde van de twijgen. Ze geuren niet.

Zijn wintergroene loof bestaat uit grote, leerachtige bladeren, fyllodia genaamd, met een ovaal-lancetvormige tot lineaire vorm, verspreidstaand, smal en 5 tot 20 cm lang. De bladschijf is donkergroen.

De rupsmimosa kan, wanneer hij in de vollegrond wordt geplant, solitair worden geplaatst, in een haag of in een heesterborder. In een gunstig klimaat wordt hij vaak gebruikt om een prachtig, zeer nuttig windscherm te creëren, alleen of samen met bijvoorbeeld olearia's. Je plant hem dan in de tweede rij. Hij combineert goed met andere exotische struiken zoals Caesalpinia gilliesii, wintergroene ceanothus, escallonia's of bijvoorbeeld Grevillea. Om zijn vroege voorjaarsbloei te begeleiden, kun je hem combineren met Prunus triloba, met Japanse sierkwee of met Teucrium fruticans 'Azureum'. Je kunt hem in pot kweken in heel Nederland, door hem 's winters te beschermen tegen vorst in een kas of een weinig verwarmde serre.