Acacia dealbata Mimosa - Mimosa

De Acacia dealbata, meestal wintermimosa of bloemistenmimosa genoemd, moet niet worden verward met de boom die wij acacia noemen, die tot het botanische geslacht Robinia behoort. Het is een grote, groenblijvende struik, krachtig maar vorstgevoelig, die vroeg bloeit aan het einde van de winter in een mild klimaat. Hij produceert talrijke trossen met karakteristieke kleine bloemetjes, die doen denken aan piepkleine gele pompons, met een unieke, zeer gewaardeerde geur in de bloemsierkunst. Het varenachtige, fijn ingesneden blad heeft een prachtige zilvergrijze, blauwgroene tint en biedt een zeer goede beschutting. Deze mimosa is een geweldige haagplant of een heel mooie solitair voor een gunstig klimaat. Hij vormt ook een prachtig exemplaar in een grote pot, die in koude streken 's winters vorstvrij kan worden overwinterd.

De Acacia dealbata is een ware kleine boom, die worteluitlopers vormt, snel groeit maar niet erg lang leeft, en oorspronkelijk uit Australië komt. Hij werd al in 1771 naar Europa geïmporteerd en arriveerde in 1804 in Frankrijk. Deze plant uit de vlinderbloemenfamilie werd in de 19e eeuw zeer veel aangeplant aan de Franse Rivièra, waar een mild, warm klimaat heerst, droge zomers en een licht zure bodem; omstandigheden die zeer gunstig zijn voor zijn vestiging. Zelfs zozeer dat de soort daar invasief is geworden en een bedreiging vormt voor de lokale flora.

In de handel wordt hij meestal aangeboden als plant geënt op A. retinodes, die minder winterhard is maar ook geen uitlopers vormt en kalkhoudende grond veel beter verdraagt. Deze kleine boom met een enkele stam heeft een ronde, dichte groeiwijze en bereikt op volwassen leeftijd onder gunstige omstandigheden een hoogte van 5 m bij een breedte van 4,5 m. Zijn afmetingen zijn gemakkelijk in toom te houden door snoei na de bloei, of door teelt in potten. De bast is glad en grijsachtig van kleur. De bloei is overvloedig van januari tot maart, afhankelijk van de weersomstandigheden, maar toch minder spectaculair dan die van tuinvariëteiten. De kleine, ronde bloemetjes zijn bolvormige trosjes met felgele meeldraden en zitten bijeen in okselstandige trossen. Hun geur is onmiskenbaar: een zeer frisse, kruidige start maakt plaats voor een goddelijke honinggeur, een poederachtige geur. De donzige twijgen dragen sterk ingesneden bladeren met een groene kleur en blauwachtige, zilveren reflecties. Elk blad is verdeeld in deelblaadjes die zelf weer in minuscule blaadjes zijn verdeeld. Zijn winterhardheid gaat niet verder dan -6°C, maar zijn weerstand tegen zomerdroogte is uitstekend.

De Bloemistenmimosa kan, wanneer hij in de volle grond wordt geplant in een mild klimaat, worden gebruikt als solitair, in een haag of op een rij, of als natuurlijke privacy-scherm vanwege zijn beschuttende werking. Je kunt hem combineren met andere vorstgevoelige, exotisch ogende struiken, zoals Abutilon suntense, Caesalpinia gilliesii, Jacaranda mimosifolia (Blauwe Jacaranda), Sesbania punicea, escallonia's, lampenpoetsers, Garrya elliptica of Coleonema album. Je kunt hem in pot kweken in heel Nederland, door hem 's winters te beschermen tegen vorst in een kas of een weinig verwarmde serre.