Magnolia Betty - Beverboom

De Magnolia 'Betty' is een bijzonder mooie hybride variëteit, die een spectaculaire voorjaarsbloei combineert met een bescheiden groei. Deze kwaliteiten maken van deze kleine boom met zijn mooi afgeronde, goed vertakte vorm een uitstekende kandidaat voor kleine tuinen en voor teelt in een kuip. Hij biedt een buitengewoon schouwspel wanneer zijn talrijke bloemen verschijnen, die prachtig getint zijn in twee tinten roze en zich openen tot magnifieke sterren met een diameter tot wel 20 cm, die van verre zichtbaar zijn op zijn nog kale takken. Net als veel magnolia's gedijt hij goed in frisse, neutrale tot zure grond, op een zonnige of halfbeschaduwde standplaats.

Deze Magnolia, behorend tot de familie Magnoliaceae, is een tuinbouwkundige kruising tussen de Magnolia liliiflora 'Nigra', met lelievormige bloemen, en de zeer rijkbloeiende, klein blijvende en minder kieskeurige Magnolia stellata var. 'Rosea'. Het is een kleine boom met een vrij langzame groei en een mooi vertakte, ronde kroon. Op volwassen leeftijd, na ongeveer vijftien jaar, meet hij in alle richtingen ongeveer 3,50 meter. In kuipcultuur blijven de afmetingen bescheidener. De bloei vindt plaats in april-mei, afhankelijk van de regio. De bloemen komen in overvloed tot bloei op de kale takken. Het zijn grote, solitaire en lichtgeurende bloemen, rechtopstaand, waarvan de vorm aan tulpen doet denken. Deze bloemen openen zich wijd, tot sterren van 18 tot 20 cm in doorsnee. Ze bestaan uit ovale, puntige bloemblaadjes met een dikke, wasachtige textuur. Ze komen tevoorschijn uit knoppen die beschermd worden door zijdeachtige schutbladen. Het hart van elke bloem wordt gevuld door talrijke gele meeldraden en een grote, groenachtige stamper. Het blad, dat bladverliezend is, bestaat uit omgekeerd eironde bladeren van ongeveer 15 cm lang en 5-6 cm breed. Ze zijn middengroen, licht behaard, met een lichtere en fijn behaarde onderkant, en kleuren geelbruin in het najaar voordat ze afvallen.

Deze Magnolia 'Betty' biedt een onvergetelijk schouwspel in het midden van de lente. Als kleine sierboom bij uitstek vindt hij zijn plaats in vele tuinen, ook in die van bescheiden omvang. Meestal wordt hij als solitair in het midden van een gazon gebruikt, waar zijn bloei het mooiste effect heeft. Hij kan ook worden geïntegreerd in een border met heidegrondstruiken met gespreide bloei (grote Rhododendrons, Camellia's, Hortensia's, Hamamelis, Pieris, Calycanthus floridus, Fothergilla...), voor een tuin in Japanse stijl. Met voldoende ruimte is het ook mogelijk om grote bloeiende hagen te creëren door deze Magnolia af te wisselen met andere cultivars (Magnolia 'Heaven Scent', Magnolia denudata, stellata, brooklyniensis, 'Merrill'...). Tot slot kunnen tuiniers zonder tuin hem vele jaren kweken in een grote kuip op het terras of balkon.

De naam Magnolia werd in 1703 gegeven door Charles Plumier, botanicus van koning Lodewijk XIV, als eerbetoon aan de arts-botanicus Pierre Magnol (1638-1715), die eind 17e eeuw een van de directeuren was van de botanische tuin van Montpellier. De soortnaam soulangeana is afkomstig van Etienne Soulange-Bodin (1774-1846), een gepensioneerd cavalerieofficier in het leger van Napoleon, die zich toelegde op de tuinbouw. In zijn kasteel in Fromont, bij Parijs, raakte hij gefascineerd door Magnolia's en verkreeg hij in 1829 deze hybride, die vandaag de dag aan de basis staat van een prachtige lijn van cultivars!